20/4/15

ΑΥΤΑΞΙΑ - Μια Υποτιμητικά Ξεχασμένη Αρετή στο Όνομα του Εκφυλισμού του Ανθρώπου.



Η Φυγόκεντρη Υπερδύναμη του Είναι
που Κατασπαταλιέται στο Όνομα του Τίποτα...



Ο Άνθρωπος γεννήθηκε για να Νιώθει Μισός, Κυνηγός Ενέργειας, 
[Αγάπης, Φροντίδας, Σεξ, Τροφής κλπ];!

Προ-Εκτείνεται Φυγόκεντρα - δηλαδή έξω και μακριά από το Κέντρο του, τον Πυρήνα του, ένα Άγνωστο Σημείο για αυτόν στο Χωροχρόνο 
πάνω στο οποίο αυτός βρίσκεται και αυτοπροσδιορίζεται
αλλά δεν το κάνει ποτέ!

Πουθενά δε διδάσκεται σε αυτή την Ανθρωπότητα ο Αληθινός Δρόμος ώστε να βρίσκεται Ευτυχισμένη και σε Κατάσταση 
Δημιουργικής Αυτοεκπλήρωσης.

Η Εκκλησία δημιουργεί Ιδεοκαταληπτικούς Καταπιεσμένους 
Ψυχοπαθείς Μισανθρώπους.

Τα Σχολεία Ακρωτηριάζουν Πνευματοψυχές
και Προπαγανδίζουν Πλαγίως το Πραγματικό Καλό 
ώστε Αλλοιώνονται Σταδιακά οι Αξίες κι Αρετές
πριν ακόμη Εκκολαφθούν μέσα στο Παιδί - Άνθρωπο.

Η Κοινωνία αποδέχεται ως Φυσική την Ανισότητα
μεταξύ των Ανθρώπινων Πλασμάτων και τη Συντηρεί.

Η Μόδα στη συνέχεια παίρνει τους ηλίθιους πλέον 
Ακρωτηριασμένους και τους πείθει ότι αυτή είναι η Ευτυχία:
το να είσαι Πρόβατο όμοιο με τα άλλα Πρόβατα
κι ότι πρέπει να νιώθεις πολύ καλά που 
δε δημιουργείς το δικό σου Μοναδικό 
Προσωπικό Μοντέλο Ζωής αλλά είσαι Ακόλουθος, 
Ουραγός - άρα παραδίδεις τη Δύναμή σου σε Άλλους.

Η Αστρολογία πείθει ότι η Ανθρωποψυχή είναι Έρμαιο 
ενός Μαγνητικού Πεπρωμένου
το οποίο Φυγείν Αδύνατον.

Ενώ ο Άνθρωπος αντί να Ζητά Αυτοτιμητικά από το Σύμπαν
και να του Δίνεται όπως του διαμηνύθηκε...

Αυτός ΖΗΤΙΑΝΕΥΕΙ!!!!


Η Ιστορία του Εγωισμού έχει δείξει ότι κανείς δε θέλει να βλέπει 
αυτόν που σέρνεται στα πατώματα.

Η Συμπαντική Ηθική και Νομοτέλεια επίσης διαμηνύει
ότι όποιος δεν έχει Αναγνωρίσει το Θείο Σπέρμα Μέσα του
και άρα το Θεό που ο ίδιος Είναι,
Δεν Μπορεί να Λάβει τα Δώρα του Ουρανού.


Καθώς ακόμη κι αν αφιχθούν αυτά υπό μορφή 
[Θείας] Χάρης ουδέποτε θα αναγνωριστούν από ένα Ζητιάνο
που Ξεχνά τη Δύναμη της Ευγνωμοσύνης και κυρίως 
της Ανιδιοτελούς Προσφοράς ώστε να αναγνωρίσει
με τη σειρά του τέτοιες Αξίες.


Ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΒΑΣΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ 
Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ ΤΟΥ.


Αν δεν Αναγνωρίσεις την Αγάπη μέσα σου ώστε να την 
Εκμπέμψεις προς Πάσα Κατεύθυνση στο Σύμπαν...

Aν δεν Παραμένεις Συνειδητά η Αγάπη που πάραυτα Δοκιμάζεται 
από Ηθοποιούς Δαίμονες που είναι οι Άνθρωποι γύρω σου...

Αν δε νιώσεις Ερωτικά για τον Εαυτό σου ως η Ψυχή σου που Αυτοανακαλύφθηκε και Αυτοαγαπήθηκε,
που νιώθει ένα με το Σύμπαν, με το Όλον, 
Μέρος του Θεού...

Αν δεν Παντρευτείς το Θείο Κλάσμα μέσα σου ως το Άλλο 
'Μισό' σου - το Ανάλογό σου Κοσμικό Θηλυκό / Αρσενικό 
- ώστε να βιώσεις Απόλυτη Πληρότητα κι Ολοκλήρωση...


Πως απαιτείς να σου Προσφερθεί η Αγάπη Ανιδιοτελώς,
αφού δεν την Αναγνωρίζεις εσύ Μέσα σου;!


Η Αγάπη είναι η Δημιουργία:
Εσύ τι Δημιουργείς στο Όνομά της;!


Γιατί πιστεύεις ότι Αξίζεις την Παράδοση ενός Άλλου 
Σύμπαντος μέσα στη δική σου Αγκαλιά - ποιος νομίζεις 
ότι είσαι ώστε να Τελεσφορήσει αυτή η Διαδικασία για εσένα;!

Τι έχεις Τελειοποιήσει εσύ Μέσα σου ώστε να μπορείς 
να σταθείς Επάξια σε μία Σχέση Ζωής η οποία είναι το Ζητούμενο 
του Ανθρώπου που πάραυτα παντού βρίσκεται Υποκριτής 
και Δυστυχισμένος;!

Διδάχτηκες Πραγματικά από τις Δοκιμασίες σου ή επειδή 
Μαγνήτισες μετά έγινες Εκδικητής, Μισογύνης και Μισάνδρα;!

Αφού δε Συγχώρεσες Ποτέ τους Άλλους και τον Εαυτό σου...

Πως περιμένεις η Ζωή να σου Χαριστεί;!

Αν δεν Καθαρίσεις με το Κάρμα 
[Μαγνητικά Αρνητικά Σενάρια μεταξύ 
των Ανθρώπων με σκοπό την Εξέλιξη τους]...

Αν δε Συγχωρήσεις με Θεία Αγάπη μέσα 
στον Πόνο του Θείου Πάθους σου, της Προδοσίας 
που μπορεί να βιώνεις...

Αν δεν αντιληφθείς πως οι Άλλοι Προδίδουν μόνο 
αυτόν που Προδίδει τον Εαυτό του...

ΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΣ ΚΑΘΕ ΣΕΝΑΡΙΟ
ΩΣ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΣΟΥ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ...

Μην περιμένεις να σου χαριστεί τίποτα.
Ακόμη κι αν η Ζωή σου επιφυλάσσει Όμορφες 
Συναντήσεις, αυτές δύνανται να Καθυστερήσουν 
στο Επ' αόριστο για όσο Παραμένεις Προσκολλημένος 
στο Δράμα και την Αυτολύπηση.


Ο Μέγας Αλχημιστής είναι αυτός που μέσα από 
τις Θυσίες του Σκότωσε Μόνος του τον Παλιό Σκοτεινό 
Εαυτό του, Αποδέχτηκε τη Θυσία γνωρίζοντας ότι 
η Μεγάλη Αναγέννησή του ως Φοίνικας είναι Γεγονός...


Ο Μέγας Αλχημιστής γνωρίζει ότι Εξιλεωμένος 
και Καθαρός, Θεραπευμένος από το Προσυμφωνημένο 
με άλλες Ψυχές Κάρμα, πια μπορεί να Χτίζει το Δικό του 
Πεπρωμένο, όπως και τα όποια Μοιραία ίσως 
γεγονότα τα αντιμετωπίζει πλέον 
και ως Αποστασιοποιημένος Παρατητηρής.


Αυτή η Ζωή είναι Σχολείο.
Υπάρχει όμως και τρόπος να γίνει το Σχολείο Απολαυστικό.
Αν Αποδεχτούμε όλα όσα περνάμε ως μέρος της Εμπειρίας
πολύ νωρίτερα μπορούμε να απολαύσουμε τα Δώρα μας.

Στο Σύμπαν υπάρχει Άσπιλη Δικαιοσύνη
και Άπλετη Αγάπη.

Όποιος Αυτοαξιώνεται τα Δώρα του
Πιστεύει στην Ύπαρξή τους
και φέρεται ανάλογα...

Όχι Ζητιανεύοντας...
Αλλά νιώθωντας ήδη ως Βασιλιάς...

ΝΟ ΜΑΤΤΕR WHAT!





Mε Αγάπη Φίλις Χρυσού
[Andromeda Galactica]





*Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων
και του ονόματός μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση.