18/9/14

'ΓΕΦΥΡΑ' ή 'ΣΤΑΘΜΟΣ';!



Σκέφτηκες ποτέ γιατί κάποιες σχέσεις δεν μπορούν να κατακτήσουν εκείνη την «Ειδική Χημεία» που τις κάνει απλά να δουλεύουν μόνες τους χωρίς καμία ανησυχία ή προσπάθεια;

Με ενέπνευσε η Ζωή, οι ιστορίες των φίλων μου, 
οι δικές μου ιστορίες – όταν κοιτάζω πίσω στο παρελθόν, η ζωή.

Εστιάζω περισσότερο στο «3διάστατο Μοντέλο» -
στον καθημερινό τρόπο αντίληψης των Ανθρώπινων Θεάτρων και λιγότερο στη «Συμπαντική Ειμαρμένη» που έχει τον πρώτο λόγο - [ακόμη κι αν πιστεύουμε ότι όλα είναι μόνο στο χέρι μας ή μόνο στο χέρι της θεάς Τύχης].


Ναι, το 25% των περιστάσεων που αφικνούνται στη Ζωή μας «είναι στο χέρι μας» - αυτή είναι 
η Ελεύθερη Βούληση.


Ανάμεσα στο Πεπρωμένο 
[Κάρμα 75%]

& την Ελεύθερη Βούληση 
[Μοίρα 25%]

…η Ζωή φέρνει το «Ακατανίκητο»
αλλά προσφέρει και το «Αυτεπίλεκτο».



Έτσι, ανθρώπινα αν το δει κανείς, οι «Γέφυρες» συμβολίζουν εκείνους τους ρόλους που παίζουν κάποιοι [συνήθως εν αγνοία τους]: 

Η «Γέφυρα» μεταξύ 2 «Σταθμών».

 Ίσως η «Γέφυρα» να είναι εκείνος ο εν αγνοία θυσιαστικός ρόλος που επαναφέρει το άλλο πρόσωπο σε μία τάξη, το θεραπεύει ή τον καταβαραθρώνει ακόμη περισσότερο. Επειδή το πρόσωπο αυτό βιάζεται να αδράξει με μανία, αποτελέσματα 
που θα ικανοποιήσουν άμεσα το «Εγώ» του.


Οι άνθρωποι για να ξεπεράσουν ένα σημαντικό «Σταθμό» της Ζωής τους ψάχνουν για «σανίδες σωτηρίας», «επιδέσμους»,  «παυσίπονα», «ναρκωτικά», «μορφίνες»
που θα τους απαλύνουν τον πόνο 
του χωρισμού.







 Έτσι, τις περισσότερες φορές τα κίνητρά τους 
δεν είναι αγνά απέναντι σε αυτά τα …
«Ανυποψίαστα Παυσίλυπα».

 Ωστόσο οι «Γέφυρες» συνήθως σε άγνοια για το τι πραγματικά συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο αυτών των πληγωμένων, συνήθως έχουν αγνά κίνητρα 
και όρεξη για νέα δρώμενα. 

Και μπορεί κι αυτές να βίωσαν πρότερα 
μία παρόμοια εμπειρία αλλά έχουν μία πιο αγαθή στάση απέναντι στα πράγματα και δε σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν κανένα προκειμένου να ξεπεράσουν ένα χωρισμό 
για παράδειγμα.


Αλλά αυτοί που χρησιμοποιούν τις «Γέφυρες» 
για να περάσουν απέναντι συνήθως 
Ούτε Καν Τις «Βλέπουν».

Γιατί μεν τις κοιτάζουν, 
αλλά πραγματικά δεν μπορούν να τις «Δουν»…


[Σημ. Σε Βλέπω = “I see you” όπως στην ταινία Avatar
= σε αναγνωρίζω, σε σέβομαι, είμαι μαζί σου στο Τώρα].


Οι «Γέφυρες» πολλές φορές θυματοποιούνται
 και τρόπον τινά θυσιάζονται. Συνήθως έχουν 
τις καλύτερες των προθέσεων και είναι διαθέσιμες 
για μία ποιοτική σχέση.


Ή μήπως δεν είναι πραγματικά έτοιμες 

και απλά δεν το ξέρουν;!



Γιατί αν δεν είναι έτοιμες, τότε εν αγνοία τους 
και ο άλλος είναι για αυτούς μία «Γέφυρα» 
και όχι ένας «Σταθμός». Απλά δεν τον βλέπουν έτσι. 

Άρα, τυχαίνει να συναντιούνται «2 Γέφυρες»
 εν αγνοία ή μήπως γέφυρα η μία του ενός;!
Η ιστορία το δείχνει. 



Και γιατί δεν είναι έτοιμος ο ένας για τον άλλο τελικά;!



Τα μαθήματά τους, τους κάνουν ασύμβατους 
τον ένα για τον άλλο.



Επειδή έχουν διαφορετικά μαθήματα 

ή μήπως κατά βάθος τα ίδια;!

Η διαθέσιμη «Γέφυρα» νιώθει τόσο έτοιμη. 

Είναι όμως πραγματικά;!



Το μεγαλύτερο μάθημα της «Γέφυρας» είναι αυτό που δεν μπορεί να δει: Ότι κάτι έχει να διορθώσει, κάτι έχει να μάθει ακόμη ώστε να είναι κάποτε συγχρονικά συμβατή με ένα επιθυμητό «Σταθμό».
 Ώστε ο ένας να είναι για τον άλλο ένας «Καρμικός Σταθμός» και όχι άλλη μια Ταλαιπωρία.


Ο ένας προσπαθεί να ξεπεράσει κάποιον άλλο και κλαίει εσωτερικά τον πόνο του στην αγκαλιά μίας «Γέφυρας» που τη νομίζει ή θέλει να τη βλέπει Ψευδαισθητικά ως «Σταθμό»...


Συνήθως τα περισσότερα «καράβια» συναντιούνται για λίγο – διασταυρώνονται – και το καθένα συνεχίζει την πορεία του.


Πότε 2 «καράβια» είναι έτοιμα να πορευτούν 
προς την ίδια πορεία;

Να αράξουν στο ίδιο απάνεμο λιμάνι μαζί 
και να «Δουν» πραγματικά το ένα το άλλο;!
Να γνωριστούν;!


Τι πρέπει ακόμα να μάθουν;


Τι μάθημα – Πύλη πρέπει να περάσουν ώστε συγχρονικά να βρίσκονται στο ίδιο «μήκος κύματος»,
στην ίδια πορεία και με ίδιο προορισμό;


 Ώστε να εκπέμψουν την ίδια ενέργεια για να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλο με ετοιμότητα, σεβασμό και τελικά πλέοντας στη Σωστή Συγχρονικότητα;!



Το κυριότερο μάθημα που πρέπει να διδαχθεί 

αυτός/αυτή που παίζει το ρόλο της «Γέφυρας»

είναι ο  Αβίαστος Αυτοσεβασμός 

& η Επιλεκτική Αυτοδιάθεση.



Ώστε γνώμονας επιλογής απέναντι σε κάθε κάλεσμα

 να είναι η Αρετή της Διάκρισης

Αυτά είναι τα πραγματικά δείγματα 
Αγάπης για τον Εαυτό.



Όπου η «Γέφυρα» για να προαχθεί σε «Σταθμό» πλέον δε θα «Δωρίζει» αδιακρίτως. 

Αλλά κάποιος θα πρέπει να «Κερδίσει» 
τα δώρα του από αυτή.

Άρα, με αυτά τα δεδομένα οι αλλοτινές «Γέφυρες» γίνονται οι 2 «Σταθμοί» που συνάντησαν ο ένας 
τον άλλο σε κλίμα Από Κοινού Συγχρονικής Αυτοδιάθεσης.

Γιατί αυτός που θέλει να κερδίσει τα δώρα του 
δεν είναι πλέον μία «Γέφυρα» - ούτε ψάχνει 
για «Γέφυρες»...

Συνήθως η «Γέφυρα» ερωτεύεται πολύ αυτόν που μοιάζει με «Σταθμό». Αλλά είναι το τρένο “express” που δεν την αναγνωρίζει ως «Σταθμό» του και θέλει να την προσπεράσει γρήγορα "περνώντας 
από πάνω της"…


Άλλος ένας «Θύτης» κι άλλο ένα «Θύμα» συναντήθηκαν;!


 Μπορεί, εξαρτάται από τα κίνητρα του «κυνηγού» που ψάχνει για «Γέφυρα – Ηansaplast» ώστε να γιάνει τον πόνο του.

Καλή η αγκαλιά της «Γέφυρας», αλλά μοιάζει τόσο ξένη, τόσο κρύα…

Η Συγχρονικότητα δεν είναι κάτι που κατακτάται 
με το «κυνήγι» αλλά επέρχεται όταν και οι 2 έχουν μάθει να πηγαίνουν με τη Ροή.


Γιατί ελκύει κανείς μία «Γέφυρα»;! 
Τι πρέπει να διδαχθεί από αυτή;! 
Γιατί η «Γέφυρα» είναι τόσο ίδια 
με τις προηγούμενες;!


Ο λόγος είναι η «Διαθεσιμότητα» της «Γέφυρας» 
σε κάθε μία συνάντηση και η απουσία της Διάκρισης.
 Όλες οι συναντήσεις μοιάζουν πολύ θελκτικές,
 ωστόσο δεν είναι όπως αποφαίνεται από το αποτέλεσμα όλες ιδανικές. Ούτε για τον ένα. 
Ούτε για τον άλλο.

Η μεγάλη αγκαλιά της «Γέφυρας» δεν είναι δυνατό να χωράει κάθε διαβάτη που θέλει να την περάσει.
Η Αρετή της Διάκρισης επέρχεται μέσα από μαθήματα με «Γέφυρες» - η μία της άλλης.


Η «Γέφυρα» για να γίνει «Σταθμός» θα πρέπει 
να έχει περάσει τόσο δύσκολα με τις επιλογές της, 
που θα επιλέξει από μόνη της να περάσει ένα Καθαρτήριο Σχολείο το οποίο θα τη φέρει επάνω 
σε μια νέα τροχιά / διαδρομή, σε μια αλλαγή πορείας που θα έχει κερδηθεί επάξια κι από επιλογή.


Αυτή η περίοδος 
«Επαναπροσαρμογής Συντεταγμένων»
δεν είναι ένα σύντομο χρονικό διάστημα. 
Αλλά εάν κανείς επιμείνει με πίστη για το αποτέλεσμα 
μπορεί να αλλάξει άρδην τη Ζωή του, να απαλλαγεί από Επαναλαμβανόμενα Δράματα και να γλυτώσει 
τα καλύτερα χρόνια της Ζωής του από τη φύρα 
και την αλλοτρίωση.


Η ανάγκη για Επιβεβαίωση και Αγάπη είναι 

ανθρώπινη αλλά εμπεριέχει μία Παθογένεια.


Τι είναι αυτό που θέλεις οι άλλοι να σου πουν 

και δεν το ξέρεις ήδη;!


Τι είναι αυτό που θέλεις οι άλλοι να σου δώσουν

 και δεν το έχεις ήδη;!



Η Παθογένεια εντοπίζεται στη Βιασύνη 
ώστε να συμβούν τα πράγματα εκβιαστικά 
και όχι εκ του φυσικού.


Όταν κάποιος «Κυνηγάει τη Μοίρα» του 
αντί να αφήσει να τον «Πλησιάσει η Μοίρα», 
τότε εκβιάζει τις «Συμπαντικές Συντεταγμένες» 
και περιπλέκει το χωροχρόνο ώστε η Ζωή του όλη μπορεί να γίνει ένα κουβάρι ασυγχρόνιστων γεγονότων τα οποία δε φέρουν καμία ικανοποίηση αλλά μεγάλη πίκρα ως επίγευση.



Η Βιαστική «Κλοπή Χαράς» πληρώνεται ακριβά.


Η Βιάση για να ζήσει ο άνθρωπος το επιθυμητό 

φέρνει Δυστυχία.


Αυτή η Απουσία Συγχρονικότητας 

είναι ένα Ζωντανό Δράμα.



Με αυτή τη λογική οι Άνθρωποι λειτουργούν μονίμως ως «Γέφυρες» μεταξύ τους και όλοι παραμένουν «διψασμένοι»…


Αναρωτιέται κανείς γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρει 

το «Άλλο Μισό» που ψάχνουν όλοι;!

Μήπως γιατί όλοι νιώθουν Μισά αντί για Ολόκληρα;!



Όταν η Ανθρωποψυχή δεν έχει διδαχθεί από τα μαθήματά της δεν μπορεί να συναντήσει εκείνο το «Άγιο Πρόσωπο» που θα έσβηνε τη δίψα, την πίκρα, τη μοναξιά ακόμη και μέσα σε μια αγκαλιά. Τόσες πολλές Ανθρωποψυχές δυστυχισμένες ψάχνουν, ψάχνουν.


Το  μυστικό της Ευτυχίας είναι να μην την Ψάχνεις αλλά να άγεσαι και να φέρεσαι σαν να την είχες από πάντα…

Ο Νόμος της Έλξης μπορεί να συνεργαστεί με την Καρτερικότητα ώστε να επαναφέρουν τις Συντεταγμένες στο σωστό σημείο.

Όταν τα «Σημεία Σύμπτωσης» Εφάπτονται 
τότε Ενεργοποιούνται οι Ανάλογοι Κώδικες 
μέσα σε Άτομα – Ανθρωποψυχές ώστε να έλξουν 
η μία την άλλη.


Υπάρχει περίπτωση να συναντήσει κανείς μια «Αδελφή Ψυχή – Σταθμό» σε γηραιά ηλικία;!

Ναι!

Μα γιατί;!

Ο λόγος είναι γιατί και οι δύο ή ο ένας αναλώθηκαν στη Σύμμειξη με «Γέφυρες» και δεν «καθάρισαν» ποτέ ώστε να έλξουν πολύ νωρίτερα το σωστό σύντροφο. Μία Ζωή χαμένη μέσα σε συναντήσεις αταίριαστες.


Είναι γραφτές [Πεπρωμένο] οι κορυφαίες συναντήσεις της Ζωής μας;!


Ναι! Αν και κάποιες Ανθρωποψυχές έχουν αναληφθεί στην Οκτάβα ''Πάνω από το Κάρμα'' [μέσα από συγκεκριμένο τρόπο ζωής] και Δημιουργούν ένα Νέο Πεπρωμένο. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα που συναντούν μπορεί να μην τα έχουν συναντήσει οπωσδήποτε σε παρελθοντικές ζωές...


Από εσένα εξαρτάται εάν θα συναντήσεις Καρμικές Ψυχές όσο είσαι νέος/νέα ή όταν θα είναι αργά και οι «χυμοί» σας θα έχουν τρόπον τινά στερέψει. 

Όμως, ακόμη και η «Περίοδος-Μάθημα-Γέφυρα»  μπορεί να είναι και «Καρμική Φάση» , καθώς προετοιμάζει τους Δύο Σταθμούς για να Συναντηθούν την Τάδε Χρονική Στιγμή...

Η Εκρηκτική Χημεία 2 «Σταθμών» [ο ένας του άλλου] δεν είναι Επικίνδυνη, μα η Επιβράβευση 
για την Πρότερη Καρτερικότητα.

Εάν συναντηθείτε σε γηραιά ηλικία θα το καταλάβετε μεν ότι είστε ο «Σωστός Σταθμός» ο ένας του άλλου, αλλά θα πρέπει να συμβιβαστείτε να αγαπιέστε στο παγκάκι, πιάνοντας με λατρεία ο ένας το χέρι του άλλου…

Γιατί;! 

Αναρωτιέσαι γιατί…

Όταν και οι 2 ή ο ένας ξόδεψε 20 – 40 χρόνια από 
τη Ζωή του παραμένοντας σε παράταση σε ένα άρρωστο γάμο – «Γέφυρα;!» ο οποίος είχε ήδη ολοκληρωθεί στα 10 - 15 χρόνια ως Καρμικός Κύκλος, τότε όλο το Σχέδιο μεταφέρεται στο μέλλον. 

Πόσο μέλλον να σου μείνει όταν ο άνθρωπος ζει 70 
με 80 χρόνια;!

Το συμπέρασμα είναι ότι καλό είναι να μαθαίνουμε τα μαθήματά μας το γρηγορότερο αντί να τα επαναλαμβάνουμε. Να βρίσκουμε το σθένος να λέμε «όχι» ενστικτωδώς σε ό,τι νιώθουμε ότι κατά βάθος δε μας ταιριάζει. 

Να ακούμε την Εσωτερική Φωνή του Ανώτερου Εαυτού μας που μας προειδοποιεί.

Ένα μάθημα τελειώνει όταν το μάθεις.


Εσύ πότε θες να ζήσεις;! Στα 80;!



Συνειδητά να Ζούμε. Συνειδητά να κάνουμε λάθη. Συνειδητά να τα αποδεχόμαστε όπως και τα αποτελέσματά τους. Ιδίως όταν δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία να γυρίσουμε πίσω το χρόνο ώστε να αλλάξουμε τα πάντα. 

Για να μη χρειαστεί να ξοδέψουμε μια ολόκληρη Ζωή μέσα στην ηλιθιότητα ας σεβαστούμε το Γήινο Γραμμικό Χρόνο που είναι αδυσώπητος και τρέχει χέρι - χέρι με τη Δυστυχία. 

Μόνο στην Αληθινή Ευτυχία ο Χρόνος Σταματά. 

Γιατί ο Κόσμος της Αλήθειας και της Θεϊκής Ευτυχίας δεν υπάγεται στο Χρόνο. Είναι Αιώνιος. 

Άρα, για να συνδεθούμε με τον Άχρονο Ευτυχή Χωροχρόνο οφείλουμε να γίνουμε Σοφοί, 
το συντομότερο… 

Οι «Γέφυρες» είναι περαστικές. 
Οι «Σταθμοί» ως και αιώνιοι…

Και κάτι άλλο...





Όποιος νιώθει "Μισός" 
βρίσκει "Μισά - Γέφυρες"...

Όποιος νιώθει "Ολόκληρος" 
βρίσκει "Ολόκληρα - Σταθμούς"...





Με πολλή Αγάπη, 

Φίλις Χρυσού
ndromeda Galactica]


* Τα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων & του ονόματός μου.
Ευχαριστώ για την κατανόηση.