29/7/14

ΕΓΩΙΣΜΟΣ & ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ












H λεπτή διαφορά μεταξύ Μικροπρέπειας 
& Μεγαλείου Ψυχής.



Μία γυναίκα δεν ξεχνά ποτέ αυτόν που την πρόσβαλε. Και για να
ισορροπήσει την ενέργεια μέσα της έχει την ανάγκη να εκδικηθεί. 
Η ανάγκη της εκδίκησης σημαίνει το εξής:

Ο Προδομένος αισθάνεται Θύμα Κλοπής και θέλει 
πάση θυσία να πάρει τα κλοπιμαία πίσω.

Η Εκδίκηση είναι ο δρόμος που δίνει άμεση Ικανοποίηση στη θιγμένη Προσωπικότητα. Είναι όμως αυτός ο τρόπος τελικά η μοναδική λύση ώστε να Ισορροπήσει η Εσωτερική και Ανισόρροπη πια Ενέργεια που έχει διαταραχθεί;!

Εξισορρόπηση Ενέργειας σημαίνει ότι η Ενέργεια που «Κλάπηκε» πρέπει να «Επιστρέψει» ώστε να Ισορροπήσει ξανά η Εσωτερική Ενεργειακή Πλάστιγγα.

Σε αυτή την Πλάστιγγα Μία είναι Βαρύτερο το Ζύγι της
Προσωπικότητας και μία Αυτό της Ψυχής.

Πράγματι, δε χάνει μόνο η Προσωπικότητα Ενέργεια αλλά και η Ψυχή. Γιατί η μανιασμένη Προσωπικότητα προκειμένου να μάχεται υπεραντλεί Ψυχική Ενέργεια. Και έτσι η Ανθρωποψυχή στο σύνολό της
«στεγνώνει» από τους ζωτικούς χυμούς της καθώς η Προσωπικότητα – το «Εγώ» μαγνητίζει ολόκληρη την ύπαρξη στα Τάρταρα της Μνησικακίας.


Με τη διαφορά ότι η Προσωπικότητα ζητά το Κακό του Άλλου θέλοντας να Ικανοποιηθεί πάση θυσία, ενώ η Ψυχή Δε Βιάζεται και Συγχωρεί…


Πολλές φορές... Όταν η Προσωπικότητα Εκδικείται, η Ψυχή Κλαίει.


Πριν εξηγηθούν όλα αυτά μέσα από το Ψυχοπνευματικό πρίσμα θα ήθελα να δώσω στις Γυναίκες κυρίως μία οπτική που ίσως δεν είχαν πρότερα αντιληφθεί ότι υπάρχει, η οποία θα δώσει μία Ικανοποίηση Βασισμένη σε Αλήθειες. Έτσι μπορεί να Ικανοποιηθεί και η
Προσωπικότητα αλλά και η Ψυχή.


Να σημειωθεί ότι η Γυναίκα ενσαρκώνει την Πηγή της Ζωής και της Δημιουργίας. Όταν προδίδεται αισθάνεται ότι στο Πρόσωπό της προσβάλλεται το Κοσμικό Θηλυκό και η Θεόπλαστη Φύση.
Η Γυναίκα «Εγκολπώνει» ξανά μέσα της τον Άνδρα. Καθώς ο Άνδρας προήλθε μέσα από μία Μήτρα. Η Γυναίκα είναι η Ζωντανή
Προσομοίωση της Κοσμικής Μήτρας.


Όταν ο Άνδρας Προσβάλλει αυτη την Ιερή Πηγή Κλονίζεται η Θηλυκή Κοσμική Ενέργεια μέσα στο Γυναικείο Σύμπαν. Είναι πολύ ισχυρότερη αυτή η εμπειρία για τη Γυναίκα από ότι για τον Άνδρα.
Μαζί με τη Γυναίκα που Πονάει, Συμπάσχει και Συναισθάνεται αυτό τον Πόνο και το Σύμπαν. Κλαίει το Κοσμικό Θηλυκό.

Η Γυναίκα είναι Ιερό Πρόσωπο και δυστυχώς έχει απολέσει 
την Ιερότητά της. Αγνοεί ότι η Σεξουαλική Ενέργεια είναι η Δύναμη όχι απλά της Προσωπικότητας και της Ψυχής, αλλά είναι αυτή που κάνει ολόκληρο τον Κόσμο να γυρίζει…
Η Γυναικεία Φύση είναι αυτή που όταν είναι Σοφή Ορίζει με Αγάπη έναν Ολόκληρο Κόσμο και τον Διατηρεί σε τάξη, όπως μία Οικογένεια, μία Χώρα.

Κάποτε η Κοινωνία ήταν Μητριαρχική. Κάποτε η Γυναίκα τηρούσε τις Θείες Ισορροπίες και ο Πλανήτης βρισκόταν σε άνθιση. Όμως κατά την παρακμή αυτής της εποχής το Κοσμικό Θηλυκό Αυτοεκφυλίστηκε μέσα από τη Μέθη της Εξουσίας  και κακομεταχειρίστηκε τους Άνδρες.
Σήμερα η Γυναίκα Πληρώνει αυτό το Καρμικό Αμάρτημα. Όμως στην επάνοδό της ώστε να ανακτήσει την Αυτοκυριαρχία και τα Δικαιώματά της «έγειρε» απότομα την Πλάστιγγα της Ζυγαριάς των 2 Φύλων, με αποτέλεσμα και το Ανδρικό Φύλο να έχει χάσει την αλλοτινή – έστω Σοβινιστική Ισορροπία του.
Τα 2 Φύλα Καλούνται να Αναλάβουν ξανά τους Φυσικούς Ρόλους τους. Η Σκοτεινή Κυριαρχία του πλανήτη θέλει να κάνει τον Άνδρα 'γυναίκα' και τη Γυναίκα 'άνδρα'. 

Μην υποκύπτετε π.χ. στις υπο-βολές της μόδας ή …στις οδοντόκρεμες που περιέχουν φθόριο το οποίο καταστρέφει τις ανδρικές ορμόνες και κάνει τους Άνδρες ανδρείκελα. Το σχέδιό κατά του Ανθρώπου είναι απόλυτα συντονισμένο. Ξυπνήστε κι Αγαπηθείτε με Σεβασμό κι Ελευθερία…
Κάντε μία Νέα Αρχή, Πλησιάστε ο ένας τον άλλο με Αγνή Πρόθεση, όχι με σχέδια πίσω από σχέδια.-


Οι Κόσμοι της Ψυχής & της Προσωπικότητας.

Προσωπικότητα: Αρχικά, πρέπει να καταφέρει κανείς να βγει από τη Σύμμειξη με το Γεγονός και να πάρει Απόσταση Παρατηρητή. Όταν το καταφέρει αυτό θα πρέπει να Διαλογιστεί: 

"Ποιος είναι αυτός που με προσέβαλε;! 

Πόσο σημαντικός είναι πραγματικά; 
Ποιο είναι το έργο του σε αυτή τη ζήση;! 
Και άρα, πόσο ειδικό βάρος έχει η γνώμη του;!"

Κάποιος που Αγαπά Άνευ Όρων ή Σέβεται, Δεν Προσβάλει. Και Δεν Προσβάλει αυτός που Σέβεται τον Εαυτό του. 

Αλλά πόσο Αγαπά και Σέβεται κάποιος 
τον Εαυτό του ώστε να καταφέρει να συμπεριφέρεται με Σεβασμό σε κάθε περίσταση και όχι μόνο για το «Φαίνεσθαι»;!
Ίσως μετά από αυτό το διαλογισμό διαφανεί η Αλήθεια.

Κανέναν που δε φέρεται όπως του φερόμαστε – με Ευγένεια και Σεβασμό – και που δεν αναγνωρίζει την Τιμή που του γίνεται δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε. 

Αυτή η τάση «Θεοποίησης του Θύτη» είναι Άρρωστη 
και Μαζοχιστική. 
Οι Γυναίκες του σήμερα Αγαπάνε τον Αλήτη, όχι τον Ενάρετο…
Εφόσον κανείς καταλάβει ότι η Ασέβεια είναι η Γλώσσα των Δειλών και των «Μικρών», μπορεί να τους αναγνωρίσει ελαφρυντικά!
Αλλά γιατί τελικά μια Γυναίκα Δεν Ξεχνά Ποτέ τον Πόνο και Αυτόν που της τον προκάλεσε;! Υπάρχει και μία άλλη αλήθεια που κανείς δεν τη σκέφτεται. 

Μεταξύ άλλων, η Γυναίκα, κυρίως Δεν Μπορεί 
να Συγχωρήσει τον Εαυτό της που υπέπεσε στην ευχέρεια κάποιου που η Προσωπικότητά της θα αποκαλούσε «Μικρό» αν τον γνώριζε νωρίτερα όπως πραγματικά αυτός είναι.
Τελικά, ο μεγάλος αγώνας για ικανοποίηση δεν έχει να κάνει τόσο με τον Άλλο όσο με τον ίδιο τον Εαυτό. Πρέπει κανείς να καταφέρει να Αγαπήσει τον Εαυτό του να τον Συγχωρήσει για τη «λάθος» επιλογή.
Λάθος ή Σωστή όμως;! Τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο σκοπό. Καμία συγκυρία δεν είναι τυχαία καθώς κανείς Μαγνητίζει Άτομα που εκπέμπουν στην ίδια Συχνότητα κι έχουν παρόμοια θέματα να λύσουν. Ό,τι Μαγνητίζει κανείς Το Χρειάζεται για να Εξελιχθεί.

Αντί οι εμπλεκόμενοι να δουν ο ένας στον άλλο 
το Καθρέφτισμα 
του Εαυτού και να αντιληφθούν ότι αυτό που τους ενοχλεί είναι ο ίδιος ο Εαυτός τους, αντιμάχονται αυτή την εικόνα λες και είναι ζήτημα μόνο τους άλλου [το ό,τι συμβαίνει μεταξύ των δύο].
Το να έλξει μία Γυναίκα έναν Αχρείο ίσως σημαίνει ότι πρέπει να Αυταγαπηθεί λίγο περισσότερο – όχι εγωιστικά φυσικά. Το «Σχολείο των Αχρείων» σταματά όταν η ίδια δεν έχει την ανάγκη να δίνει Ευκαιρίες σε Αχρείους, είναι απλό. Τα ίδια ισχύουν και για τους Άντρες. Άρα: «Προδίδονται πάντα Αυτοί που Προδίδουν το Εαυτό τους».
Το «Σχολείο των Αχρείων» αφορά και στα 2 Φύλα.

Συνήθως ένας Μισογύνης προσελκύει 
μία …«Μισάνδρα»! Καλούνται να Θεραπεύσουν την Τραυματική Εικόνα της Μητέρας και του Πατέρα αντίστοιχα, Αναβιώνοντας τον ίδιο Πόνο ξανά και ξανά... 

Ο Ένας Προσωποποιεί το Γονιό του Άλλου…


Όταν το Συνειδητοποιήσουν αυτό οι εμπλεκόμενοι, 
αυτόματα θα Θεραπευτούν και θα Αγαπήσουν το Είναι και το Άλλο Φύλο.


Άρθρο: "Μισογύνης & Μισάνδρα"

http://andromeda-ires.blogspot.gr/2014/07/m.html

Μέσα στη μικρότητα όλων των συμμετεχόντων τελικά, μεγαλείο είναι να αντιληφθεί κανείς ότι Έλκει Ενέργειες Παρόμοιες με τη δική του. Κι όταν το αντιληφθεί Αλλάζει Συχνότητα και Έλκει Καλύτερους Συντρόφους, Φίλους, έχοντας εκ του φυσικού αρχίσει να αλλάζει στάση ζωής και θεώρησης των πραγμάτων.
Ψυχή: Η Ψυχή γνωρίζει ότι κάθε συνάντηση και ιδίως οι «Συναντήσεις Κορυφής» είναι Προσχεδιασμένες από τις Ψυχές πριν ενσαρκωθούν. Ξέρει ότι δε γλυτώνει το Μάθημα. Το επέλεξε. 

Ξέρει ότι όσο πιο στωικά κι αδιαμαρτύρητα Αποδεχτεί τον Πόνο, 
άλλο τόσο περισσότερο να Εξαγνιστεί και θα Εξυψωθεί - ουσιαστικά θα Απελευθερωθεί από κάθε ανάλογο "Μαγνητικό Μάθημα".

Ξέρει ότι δεν πρέπει να εκδικηθεί κανένα 
και τίποτα γιατί ο μόνος δρόμος για να λυθεί ο «Φαύλος Κύκλος της Αμφοτέρου Εκδίκησης» είναι μόνο η Συγχώρεση.
Ξέρει ότι είναι πολύ πιθανό σε μία προηγούμενη Ζωή ντυμένη ένα σκληρό ρόλο, ίσως έβλαψε αυτόν που τη βλάπτει σήμερα…

Και ξέρει ότι πρέπει να τον Συγχωρέσει 
για να λάβει Τέλος αυτό το Αέναο Δράμα που Διαιωνίζεται στο Χωροχρόνο.


Η Στωικότητα, η Εγκαρτέρηση και η Μετριοπάθεια, μακροπρόθεσμα προσφέρουν την πραγματική Ικανοποίηση Και για την Προσωπικότητα Και για την Ψυχή.
Συμπέρασμα: Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην ίδια συνισταμένη. 
Τα πάντα γίνονται παλιά. Αλλά στο βιβλίο της Ζωής μας,
καταγράφεται ο τρόπος που τα αντιμετωπίσαμε…


Όταν περνούν τα χρόνια οι Άνθρωποι σχεδόν Ξεχνούν τα Παλιά. Αλλά Δεν Ξεχνούν Ποτέ τον Πόνο και Αυτόν που τους τον προκάλεσε. 

Είναι Δικαίωμα του Ανθρώπου να ζητά από 
τη Ζωή το χρόνο του μέχρι να καταφέρει να Εξιλεώσει και να Εξιλεωθεί... Στα μάτια του, στα μάτια των άλλων και στα μάτια του Θεού.

Όταν κανείς έχει τη Δύναμη και τη Σοφία να δει μια Προβολή του Εαυτού του και των Άλλων στο Μέλλον, θα καταφέρει στο Παρόν να κρατήσει  μία Αξιοπρεπή Στάση απέναντι σε κάθε κατάσταση η οποία μπορεί στο σήμερα να τον θίγει πράγματι ανεπανόρθωτα.
Την καλύτερη και την πιο Δίκαιη Απάντηση σε όλους δίνει η ίδια η Ζωή. Φτάνει κανείς να είναι Καρτερικός και να περιμένει…
Τότε, κάποτε, όλα μπαίνουν στη θέση τους. Η Ενέργεια ισορροπεί επειδή μία Θεία Ενέργεια δουλεύει για τον Δίκαιο και τον Καλό. Αυτός που ενώ Δεν Έβλαψε [σε αυτή τη Ζωή] αλλά Βλάφτηκε, αργά ή γρήγορα Θα Δικαιωθεί.
Όταν βέβαια έρχεται αυτή η Εποχή της Δικαίωσης δεν κάνει καμία αίσθηση. Αυτό θα πρέπει να θυμάται κανείς – αυτή την Προβολή στο Μέλλον, ώστε να μπορεί να κρατήσει την Ισορροπία της Ψυχής του μεν με προσπάθεια, αλλά με μία κατακτημένη μεγάλη Δύναμη της Σοφίας που βλέπει το Μέλλον και ξέρει ότι Κάθε Αντίσταση είναι Μάταιη κι Επιβαρυντική.
Αν στο Σήμερα μπορέσεις να οραματιστείς το Αύριο, έχεις ήδη λύσει το πρόβλημα του Σήμερα. Αύριο όλα θα μοιάζουν Παλιά.

Τα Πάντα είναι Ήδη Παλιά. Στο Κβαντικό Διηνεκές 
στο οποίο [αγνοεί η πλειονότητα ότι] ανήκουμε, τα πάντα έχουν ήδη συμβεί.

Διαλογίσου το πώς έχεις δράσει απέναντι στις προκλήσεις.

Ποιος Εαυτός Θίχτηκε Περισσότερο;!


Ο Εγωισμός [Προσωπικότητα] 
ή η Περηφάνεια [Ψυχή] σου;!

Ανάλογα με τον τρόπο που λειτουργείς θα δεις την Ψυχοποιότητά σου και θα καταλάβεις αν είσαι μία Νέα ή μια Παλιά Ψυχή.


Η Νέα Ψυχή «Χτίζει Νέο Κάρμα». Η Παλιά Σοφή Ψυχή έχει εκλεπτυνθεί, είναι πιο Φωτεινή και «Σβήνει Παλιό Κάρμα».
Δεν είναι ποτέ αργά να κάνει κανείς τη Μεγάλη Μεταστροφή: να γίνει πραγματικά «Μεγάλος», Μεγαλόψυχος - ως Αληθινά Ανώτερος και Ταπεινά Βασιλικότερος.

Σημαίνει ότι Αυτός που έχει Μεγαλείο Ψυχής έχει Συμπόνια 
και Κατανόηση για Αυτούς που είναι Μικροί, Σκοτεινοί, Χαμερπείς.

Όταν είσαι Ψηλά δεν έχεις τη διάθεση να κοιτάς «χαμηλά» 
στο έδαφος, αλλά να ατενίζεις ψηλά, τους αιθέρες, τον «Ήλιο», 
το «Φως».

Ένας Αετός Δεν Ασχολείται Ποτέ με τα Μυρμήγκια.


Κάθε Ψυχή ανήκει σε μια Ομάδα Ψυχών. Η επιτυχία είναι η Ψυχή να Μεταπηδά στο Ανώτερο Εξελικτικό Επίπεδο και να συναντά Ψυχές πια Ανώτερες – όπως έγινε κι αυτή…
Η Περηφάνια της Ψυχής είναι το Παράσημο και η Σφραγίδα της. Σε όποιους Κόσμους κι αν ταξιδεύει φέρει το Έμβλημά της που είναι η Κατακτημένη Φωτεινή Ενέργεια του Δυναμικού της. Είναι το σύνολο των Αρετών που Εμψύχωσε μέσα της.

Η Περηφάνια είναι μια Βασιλική Σιωπή. 

Και αυτή η Σιωπή είναι η Πιο «Εκκωφαντική» Όλων!



Με πολλή Αγάπη,

Φίλις Χρυσού 
[Αndromeda Galactica]



*Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων
και του ονόματός μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση.