6/7/14

ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΗΡΘΕ, ΒΑΤΡΑΧΟΣ ΕΦΥΓΕ...


...Μία Κοινωνική Σάτιρα της Φίλις Χρυσού. 
Αν ήταν επαγγελματίας ηθοποιός – και όχι απλά 
ερασιτέχνης, όπως παλιά - θα ήταν μία Λαίδη που ξαφνικά 
θα τσαλάκωνε τον εαυτό της και θα έσπαγε πλάκα!
 Μια Βουγιουκλάκη με συμπεριφορά Ρένας Βλαχοπούλου.
Αυτό το "τσαλάκωμα" λένε ότι μπορεί να το κάνει κάποιος 
που ξέρει ποιος είναι. Που δε φοβάται μη και χαρακτηριστεί
 από ένα ρόλο. Κι επειδή ξέρει ποιος είναι μπορεί να παίξει 
όποιο χαρακτήρα θέλει στην παρέα, στο θέατρο, γράφοντας. 

Αλλά αυτός ο ρόλος είναι μόνο για λίγο, δεν είναι μία ολόκληρη "Ζωή - Θέατρο". Και για αυτό μπορεί να τον απολαύσει.
Γιατί δεν είναι Στοιχειωμένος και Διχασμένος από το Ψέμα.
Άλλοι Ζουν μία ολόκληρη Ζωή Παίζοντας Θέατρο τη Ζωή τους...


Άλλωστε, ΑΛΛΟ ΜΙΜΟΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ.

Στο μεταξύ...

Η Προσωπικότητα Δεν Έχει Καμία Σχέση με τη Στάση. 
Η Στάση μου Εξαρτάται κι από το Ποιος Είσαι Εσύ.
Ευτυχώς, Δεν Είμαι Ούτε Ψυχοπαθής, Ούτε Σοβαροφανής.


Άλλωστε, ΑΛΛΟ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΙ ΑΛΛΟ ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΕΙΑ.

 http://andromeda-ires.blogspot.gr/2013/11/blog-post.html 



...Κι έτσι ο ηθοποιός που τσαλακώνεται για λίγο, δικαιούται 
να πει κάποιες αλήθειες πασπαλισμένες με «τρολίστικο - σκωπτικό - περιπαιχτικό - αριστοφανικό χιούμορ»,
αφού μπορεί να γελάει πρώτα με τον εαυτό του αλλά 
και να τον καμαρώνει στις σωστές στιγμές.

Όταν βγεις μέσα από τη φυλακή του «Εγώ» και γίνεις παρατηρητής των πάντων, μπορείς να βοηθήσεις 
τον εαυτό σου και πάρα πολλούς ανθρώπους ως αποστασιοποιημένος αμερόληπτος παρατηρητής.
 Μπορείς να προσφέρεις σε όσους είναι Ανοιχτοί, Έτοιμοι.
 Εσύ που δε βρίσκεσαι μέσα στη φυλακή του «Δήθεν», 
του «Τάχαμ Να» και του «Πουλ Μουρ» μέσα στην οποία αυτοφυλακίζονται οι περισσότεροι άνθρωποι και χάνουν 
το νόημα της Ζωής & όλων αυτών που έχουν πραγματική αξία ώστε να είναι κατ’ ουσία Ευ-Τυχισμένοι.


Μην ξεχνάτε ότι Πολλοί Πιστεύουν στα Ψέματά τους!
Όπως και Πολλοί τα Έχουν Ανάγκη...

ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΟΤΣΙΑ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ
& ΣΟΒΑΡΗΣ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ
που βασίζεται σε ένα Πυρήνα ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΑΞΙΩΝ.

Αυτή είναι μία ΖΩΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.



Αρχίζουμε…….. Αυλαία!



ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΗΡΘΕ, ΒΑΤΡΑΧΟΣ ΕΦΥΓΕ!

ΛΑΙΔΗ ΗΡΘΕ, ΓΑΪΔΟΥΡΑ ΕΦΥΓΕ!




"Η Λαίδη και ο Πρίγκηπας"

Γύρισέ το ανάποδα.

"Η Γαϊδούρα και ο Βάτραχος"

Μα γιατί;! Πως;! Πότε;!


Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να τρέφουν διαρκώς 
τις ουτοπικές ψευδαισθήσεις του σεναρίου: 
«Ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα»!

Ενώ τα πάντα αλλάζουν με γρήγορους ρυθμούς, 
η αιωνιότητα είναι μία φανταστική κατάσταση που 
ο άνθρωπος αγωνίζεται να την καρφώσει στο «Τώρα» 
και να το κάνει αιώνιο και ατέρμονα ευτυχισμένο!


Μα κανένα «Τώρα» δε μένει Στάσιμο,
 αλλά και τα Πάντα είναι ένα «Τώρα»!


Αν ζούσαν οι άνθρωποι σε μόνιμη ευτυχία υπήρχε περίπτωση να βαριόντουσαν τελικά;! Στη δυαδικότητα 
αυτό είναι πολύ πιθανό.

Ναι, ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ζήσει το «παραμύθι» 
του έστω με τη μορφή της ψυχαγωγίας και αυτό είναι 
πολύ υγιές, ως ένα είδος απόδρασης από την 
καθημερινότητα και μία ζήση αφύσικη για τον άνθρωπο
όπως η αφύσικη σημερινή.


Ο Άνθρωπος είναι οι Ορμόνες του.
Ο Έρωτας είναι Ορμόνες.

[Εκτός από το «Γραμμένο 2 Ψυχών» - σπάνια,
όπου ο Έρωτας είναι μία Πολυδιαστασική Εμπειρία Συγχώνευσης Δυνάμεων κ.λ.π. κ.λ.π.]

Όταν οι Ορμόνες Ολοκληρώσουν ένα Κύκλο Διεργασιών που πήγε το Όνειρο;!

Οέο;!


Η «Virtual Φυγή» [Ξυπνητό Ονείρεμα] είναι εξισορροπητική ώστε να αντέχει κανείς το σημερινό κόσμο.

Και δε θα ήταν τόσο όμορφη αν δεν υπήρχε ένα αντίθετο μέτρο σύγκρισης - που είναι η «Σκοτωμένη Ρουτίνα».

Το θράσος όμως των ανθρώπων δεν έχει όρια! J

Θέλουν να φέρουν τον παράδεισο στη Γη 
ενώ δεν τον έχουν καν κερδίσει δικαιωματικά!!!


Η Γυναίκα περιμένει τον Πρίγκηπα της Ζωής της 
κι ο Άνδρας τη Βασίλισσά του.


Ας πούμε ότι για τον καθένα έρχεται αυτό που περιμένει, βασιζόμενοι στην εξωτερική εμφάνιση και τον τέλειο χαρακτήρα όπως από αμερικάνικη ταινία:

– [λέει πάντα μόνο αυτό που θες να ακούσεις].

 Ποιος πιστεύετε θα λυγίσει πρώτος και θα αρχίσει 
να φθείρεται εμφανισιακά, στο θέμα της αρτιότητας 
ή μη, στο θέμα του χαρακτήρα, στο θέμα των πρότερων Ευγενικών Αρχών;!
Αυτές οι Αρχές είναι το αρχικό θεμέλιο για μία σχέση αλληλοσεβασμού ο οποίος όμως είναι έμφυτος και άρα πάντοτε παρόν, ε;!


Ο Σεβασμός - Αυτοσεβασμός ήταν από πάντα 
Έμφυτος ή τελικά Επίπλαστος;!


Οι Αρετές, η Ευγένεια, ήταν από πάντα Έμφυτες 
ή τις ξεπατίκωσαν κάποιοι από τα πρώτα ραντεβού των αμερικάνικων ερωτικών ταινιών;!


Η Κοκεταρία και η «Υποχονδρία Καθαριότητας» γίνονται Εκ Φυσικού ή σα Ρόλος 2 ωρών 
όπως στο θέατρο;!


Δεν ξέρω σε ποιο ζευγάρι να μιλήσω…

Στη Λαίδη και τον Πρίγκηπα
ή στη Γαϊδούρα και το Βάτραχο;!



Αυτή η διατριβή έχει να κάνει με το γκρέμισμα των πρότερων θεμελίων που μοιάζουν με μία αρχικά φρέσκια τούρτα γάμου, που αν την αφήσεις στη ζέστη θα δεις τι θα γίνει μετά…


Υπάρχει τελικά ένα πριν κι ένα μετά!


«Μα γιατί να μη ζούμε πάντα με το πριν;!»: αναρωτιέται 
η Λαίδη που κατέληξε να βλέπει τον Πρίγκηπα
 να μεταμορφώνεται σε Βάτραχο…



Σε ποιο ζευγάρι τελικά να απευθυνθώ;!

Μήπως…

Στη Λαίδη και το Βάτραχο;!

Ή στον Πρίγκηπα και τη Γαϊδούρα;!



Μπορεί η εμφάνιση να αλλάζει στο πέρας του χρόνου εκ του φυσικού. Η Εμφανής Παραίτηση όμως σε κάθε επίπεδο συμβολίζει τον εκφυλισμό και το θάνατο κάποιου που νομίζει ότι έχει εκπληρώσει όλους τους λόγους και στόχους της ζωής του. Να γίνει γονιός και να δουλέψει σα σκυλί για να κληρονομήσουν τα έτοιμα τα παιδιά του κ.ο.κ.


Με λίγα λόγια η Ερωμένη δίνει τη θέση της στη Μάνα.
 Ο Εραστής δίνει τη θέση του στον Πατέρα.


Όταν όμως σκεφτόμαστε τις σχέσεις που δε διαρκούν 
πολύ και καταλήγουν με πολύ άσχημο τρόπο, περνούν 
από τη σκέψη μας όλα τα παραπάνω και ο τίτλος αυτής 
της σπουδής - σεμιναριακής διατριβής.

Οι άνθρωποι γνωρίζονται σα να παίζουν σε σήριαλ όπως 
τα «Ατίθασα Νιάτα» ή παλαιότερα η «Δυναστεία» και χωρίζουν όπως οι φυλές της Αφρικής που σκοτώνονται 
σε εμφύλιο και κάνουν ο ένας στον άλλο βουντού μέχρι 
να αλληλοεξοντωθούν! Ή πάλι Αδειάζει ο ένας τον άλλο 
με συνοπικές βατραχο-γουρουνο-γαϊδουρινές διαδικασίες. 


Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να φύγουν όπως
 ήρθαν;! Με αγάπη;! Ευγένεια;!

Μα δεν ντρέπονται όταν πια έχουν Εκτεθεί;!

Δε νιώθουν Γελοίοι όταν Αποκαλύπτονται;!

Η προσποιητή Καλή Πρόθεση: το προκάλυμμα
των άγριων ενστίκτων που απλά μασκαρεύονται
προκειμένου να ικανοποιηθούν.




Ποιος είναι εκ φύσεως Αξιοπρεπής και ποιος παριστάνει 
τον Καθώς Πρέπει;!

Ποιος είναι εκ φύσεως Αβρός και ποιος είναι απλά ένας ...Παρφουμαρισμένος Ασβός;!

Ποιος φροντίζει τον εαυτό του πρωτίστως και πάντα,
για να νιώθει ο ίδιος όμορφα;!



Τελικά…



Μήπως ο Ψευτοπρίγκηπας και η Ψευτολαίδη 
να αποκαλυφθούν όσο είναι νωρίς για να περάσουν πραγματικά καλά με τη «γουρουνιά» τους βρίσκοντας 
πραγματικά τους ομοίους τους;!


" Wedding of Kermit & Miss Piggy "


[Aυτοί τουλάχιστον είναι ο εαυτός τους...]


Μήπως η πραγματική Λαίδη να φύγει όσο είναι καιρός – ενόσω βλέπει τον Πρίγκηπα να μεταμορφώνεται σε Βάτραχο – πριν τον δει ξαφνικά όπως πραγματικά είναι και έχει κάνει ήδη τα παιδιά του;!

[ Αν και είναι γραμμένο από πριν με ποιον θα κάνεις 
παιδιά – τι κρίμα σε αυτή την περίπτωση… Ελπίζουμε 
«από το αγκάθι να βγαίνει ρόδο»! ]


Μήπως η Γαϊδούρα να βρει από την αρχή το Βάτραχό 
της – ή το Γάϊδαρό της ώστε να γλυτώσουν πολλοί 
από τα επερχόμενα δράματα;!




[ ...a SELFIE from my love!!! ]



Μήπως είναι γραφτό να συναντηθούν όλοι αυτοί 
οι συνδυασμοί προκειμένου να αντιληφθούν 
που πραγματικά ανήκουν;!



Η Υποκρισία είναι το κύριο χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Ένα χαρακτηριστικό ιδίως των νοτίων 'θερμών' χωρών όπου τα Ένστικτα Επιβίωσης υπήρχαν ανέκαθεν εντονότερα.

Η Ζωή είναι ένα θέατρο φτιαγμένο από Υποκριτές 
αλλά και γνήσιους ήρωες Ρολίστες Ειλικρίνειας.



Προτείνω:


Όπως με Χάρη και Αβρότητα ήρθες ή μπήκες 
στη Ζωή κάποιου…

Με την ίδια Χάρη και Αβρότητα να φύγεις 
– σαν Κύριος ή σαν Κυρία…


Μπορείς;!


Εγώ πάλι γιατί πίσω από κάθε μάσκα βλέπω το Βάτραχο, 
τη Γουρούνα, τη Γαϊδούρα, το Γουρούνο;!


Κατάρα ή Ευλογία να έχεις μάτια χωρίς
«Φίλτρα Ωραιοποίησης»;!



Θα αναρωτηθείς ποια είμαι εγώ που γράφω όλα αυτά.

Το ποια είμαι ίσως απαντάται από το ότι ο περίγυρός 
μου απαρτίζεται από ελάχιστα πρόσωπα.

Αν ήταν Γαϊδούρες και Βάτραχοι πιστεύω θα ήμασταν 
ήδη πάρα πολλοί…

Γιατί η αγελαία Κοινωνία νιώθει ασφαλής όταν ανήκει 
σε ένα Ποσοτικό Ποσοστό.

Βέβαια υπάρχουν και οι ''Μοναχικοί Λύκοι - Ελεύθεροι Σκοπευτές'' που κυνηγάνε μόνοι. Κι αφού χτυπήσουν και κατασπαράξουν τη λεία τους, τρέχουν να κρυφτούν και πάλι στη φωλιά τους... 


Οι «άλλοι», είναι πολύ λίγοι. 
Κι όταν συναντιούνται ξέρουν γιατί είναι μαζί.

Αυτοί ανήκουν στο Ποιοτικό Ποσοστό.


Όποιος φοράει μάσκα είναι γραφτό του μια μέρα να τη χάσει – θα τον κουράσει να υποκρίνεται μία ιδιότητα που δεν είναι.

Όποιος «πουλάει» τον Εαυτό του όπως ακριβώς είναι και σε όποιον αρέσει – χωρίς μάσκα δηλαδή – αρέσει σε αυτούς που είναι της ίδιας στόφας με αυτόν ή σε αυτούς που θα ήθελαν να του μοιάζουν. Όχι στους καταφανώς μεταμφιεσμένους βατράχους & γουρούνες φυσικά, ε;!

Χαίρομαι που οι Αυλοκόλακες δεν είναι μία επιτακτική ανάγκη «κάποιων» για να νιώθουν ότι έτσι Υπάρχουν. 
Αν και σπανιότατο ως φαινόμενο – όλοι χρειάζονται 
το «γλύφτη» τους.

 Χαίρομαι που «κάποιοι» δεν έχουν την ανάγκη να σέρνουν πίσω μου Αιώνιους Μαθητές για να κάνουν το Δάσκαλο [άλλης μίας αγέλης]. 

Ένας Δάσκαλος τέτοιου τύπου χωρίς μαθητές είναι ένα Τίποτα – και αυτό το έχει δείξει η ιστορία.

Πάρε την «μαθητο-αγέλη» από κοντά του κι αυτόματα 
έγινε τενεκές ξεγάνωτος.

* [ Αντλεί ενέργεια από τους μαθητές του και μοιάζει να λάμπει… ]



Χαίρομαι που υπάρχουν «κάποιοι και κάποιες» 
που δεν επιβεβαιώνουν την Ομορφιά τους μέσα από 
τα “Like” των άλλων – γιατί οι ίδιοι νιώθουν ούτως 
ή άλλως όμορφοι μέσα τους και δεν έχουν ανάγκη επιβεβαίωσης.

Καμαρώνουν μόνοι τους τον εαυτό τους: 
«[Αυτό]-Φτου σου κοπελάρα μου / παίδαρέ μου»!


Ας μην ξεχνάμε ότι τα σημερινά ατελείωτα “Like” 
είναι οι αστείες καντάδες του χτες…

[Κάποιος παρακαλάει & κάποιος τις έχει ανάγκη 
- αλλά κανείς δεν το παραδέχεται].


Τελικά, κάθε φυλή έχει τους υποστηρικτές της.



Οι Βάτραχοι ας μείνουν στο βούρκο.

Οι Γαϊδούρες ας μείνουν στο παχνί.


Αφήστε τους Πρίγκιπες στον όμορφο κόσμο τους.

Αφήστε τη Λαίδη στο μπουντουάρ της να νιώθει μοναδική.


Οι κόσμοι μεταξύ τους δεν μπορούν αληθινά να επικοινωνήσουν επειδή εκπέμπουν σε διαφορετικούς κώδικες & συχνότητες. Γιατί τόση υπερπροσπάθεια 
για κάτι που θα το προδώσεις κάποτε;!


Η «γλίτσα» του Βάτραχου κάποτε θα αρχίσει να τρέχει 
μέσα από τα μπατζάκια του.

Η κακότροπη στην πραγματικότητα Γαϊδούρα μια μέρα 
θα αρχίσει να κλωτσάει χωρίς να διαπραγματεύεται οτιδήποτε. Και θα σταματήσει να περιποιείται τον εαυτό 
της εννοείται.


Τώρα νομίζω έγινε κατανοητή αυτή η σπουδή…


Τα Όμοια να βρίσκουν τα Όμοια.

Δε χρειάζεται να υποκρίνεται κανείς.


Ο πραγματικός Βάτραχος ας μην ονειρεύεται Πριγκίπισσες.

Οι Γαϊδούρες – Γουρούνες ας μην ονειρεύονται παλάτια γιατί θα τα «λερώσουν» αργά ή γρήγορα [με την εσωτερική βρώμα τους].


Οι Εραστές της Ζωής, οι καλλιτέχνες με τη Λεπτότητα 
και την Έμφυτη Ευγένεια που τους διακατέχει εκ του φυσικού, αργά ή γρήγορα δε συγχρωτίζονται με ενέργειες που δεν τους ταιριάζουν. Μπορεί να ανήκουν στο Ποιοτικό Ποσοστό που απαρτίζεται από ελάχιστους πρωταγωνιστές, αλλά τουλάχιστον κανείς δε «ζορίζεται» μεταξύ τους…


Άλλοι χρειάζονται χρόνο για να εκπαιδευτούν ως προς αυτό. Άλλοι εκπαιδεύονται από το σπίτι τους να μη χαραμίζονται σε δοκιμαστικά τεστ.


Το πιο ωραίο βέβαια είναι να βλέπεις ότι: 
«από αγκάθι βγαίνει ρόδο»

Αλλά πόσο σπάνιο είναι αυτό να συμβεί;!


Αλλά και πόσο πιο σπάνιο είναι να μπορέσει κάποιος 
να ανακαλύψει ένα διαμάντι μέσα στη λάσπη, ε;!

Γιατί υπάρχουν και διαμάντια ακατέργαστα που αυτοκατεργάζονται τον εαυτό τους και λάμπουν. 
Μάλλον όμως είναι κι αυτό γραφτό…



Τα συμπεράσματα δικά σας…
Ελπίζω να γελάσατε όπως κι εγώ!
 

Με Αγάπη, Φίλις Χρυσού

[Andromeda Galactica]



[Αφιερωματική παλαιότερη φωτογραφία]


*Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων
και του ονόματός μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση.