8/11/13

ΚΡΙΤΙΚΗ > ΚΡΙΣΗ > ΣΠΟΥΔΗ > ΕΠΙΓΝΩΣΗ




...Τόσα σεμινάρια, τόσες ρήσεις, όλα κάπου μοιάζουν γνωστά
κι όλοι θυμούνται τα ίδια πράγματα που άκουσαν, διδάχτηκαν σε σεμινάρια πολλές φορές, τα οποία επαναλαμβάνουν συνήθως ως «κουτσουρεμένα» κακέκτυπα το ένα του άλλου. Στην πορεία χάνεται και το αρχικό νόημα. 

Αυτό που θα κάνει την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα σε τόσα ίδια επαναλαμβανόμενα πράγματα είναι η Γνήσια Σπουδή,
η Εμβάθυνση επί του θέματος, η Εμπειρική Σχέση μαζί του,
η Αγνή Φιλοσόφηση γύρω από αυτό.

Το «δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτησες» ταιριάζει πολύ στην εποχή μας, όπου οι σχέσεις, οι ώρες σεμιναρίων, μοιάζουν με διεκπεραιώσεις, από τα οποία λείπει στην πραγματικότητα ο πρωταγωνιστής: η μαγεία, η Αληθινή Σύνδεση αυτών που τείνουν να Επικοινωνήσουν μεταξύ τους, ίδια η Παρουσία της Ζωντανής Συνείδησης, η Ψυχή!

Με αφορμή ρήσεις σεμιναρίων οι οποίες είναι γνωστές σε πολλούς από εμάς που ασχολούμαστε με τον Εσωτερισμό,
την Πνευματική Ανύψωση και την Εξέλιξη της Ψυχής,
θέλησα να δώσω μία όψη που σπάνια είναι ιδωμένη.

Τι σκοπό έχει ένα σεμινάριο;!

Πολλοί θέλουν να περάσουν απλά μία ώρα καλά, να ξεχαστούν.

Άλλοι αποστηθίζουν όσα αντανακλούν ήδη στις εμπειρίες τους και μένουν εκεί.

Άλλοι δεν είναι ευχαριστημένοι γιατί νιώθουν ότι λείπει κάτι από το «παζλ» - το οποίο ίσως καλούνται από την ίδια τη Ζωή στο μέλλον, να συμπληρώσουν δια της εμπειρίας τους.

Ποιοι όμως παίρνουν τη Γνώση και την προχωράνε ένα βήμα παραπέρα;!

Ποιοι κάνουν οι ίδιοι μία Βαθύτερη Σπουδή πέρα κι από 
την χιλιοειπωμένη παπαγαλία του εισηγητή που σε πολλές περιπτώσεις έχει ξεχάσει να συνδέεται με το θέμα του, 
ώστε να αντλεί έμπνευση από το Υπερσυνείδητο αντί να διεκπεραιώνει μια «ρομποτική παπαγαλία»;!

Γιατί Παπαγαλίζουν τόσοι πολλοί χωρίς την παραμικρή Βαθύτερη Φιλοσοφία επί του θέματος που αναμασούν;

Η «Έτοιμη Τροφή» είναι Έτοιμη ή μήπως Σάπια τελικά;!

Πως η Επιμόρφωση μπορεί να γίνει το Θεμέλιο Οικοδόμησης μιας βαθύτερης Σοφίας;!

Με αφορμή μία ρήση σχετική με τους Καθρέφτες που είμαστε όλοι ο Ένας του Άλλου και όσα έχουν ειπωθεί επ’ αυτού -
καθώς έγραψα τα παρακάτω στο χρονολόγιο του facebook - συζητήσαμε με φίλους για όλα αυτά τα 'κλισέ' που γνωρίζουμε από τα κυριότερα Σεμινάρια Αυτογνωσίας. Παρακάτω παραθέτω το απόσπασμα που έχει να κάνει με ένα από τα κυριότερα θέματα που καλείται κάθε Ανθρωποψυχή να Εκτιμήσει δια της Εμπειρίας της. Την Κατάκτηση της Αυτοεκτίμησης μέσα από την Αποκωδικοποίηση των Καταστάσεων δια της Ορθής Οδού:


" H κακοποίηση που προξενεί κάποιος στους άλλους, είναι ανάλογη της κακοποίησης που κάνει στον εαυτό του "

Οπότε, σταματήστε να Κακοποιείτε = Εκδικείστε τους Εαυτούς σας στα Πρόσωπα των Άλλων 
και θα ησυχάσει ο Κόσμος όλος...

Αυτό που δε σου αρέσει στον Άλλο είναι απλά η Αντανάκλαση του Εαυτού σου.
Αν δε σου αρέσει ο Άλλος, Άλλαξε Εσύ!
Και ο Άλλος θα γίνει Ομορφότερος...

Εσύ Είσαι ο Άλλος.

Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ είπε: ''Η Κόλαση είναι οι Άλλοι''.

Άραγε αντιλήφθηκε όλο το φάσμα των λόγων του;! 

Γιατί στο Πρώτο Επίπεδο Εμπειρίας των Ανθρωποθεάτρων Ελέγχου [της Ενέργειας] αυτό
σημαίνει ότι η Δύναμη που δίνεται στον Άλλο σημαίνει στα σίγουρα την Αγνωσία του Εαυτού.


Θέλω όμως να προχωρήσω πιο βαθιά σε αυτό το θέμα που με έχει απασχολήσει, καθώς μέσα από την ίδια τη Ζωή άρχισα να εξάγω συμπεράσματα τα οποία είναι αρκετά για να δομήσουν 
το 4ο βιβλίο μου κατά σειρά. 



Παρακάτω το 1ο μου βιβλίο που έχει εκδοθεί:
http://andromeda-book.blogspot.gr/

Ένα γνωστό για πολλούς Σεμινάριο σχετικά με τους Συμπαντικούς Νόμους και την Αμφίδρομη Λειτουργία της Ενέργειας μεταξύ των Ενεργειακών Πεδίων – που είναι και οι Άνθρωποι, λέει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους δε μας αρέσει
ο «Απέναντι», ο Άλλος.

Πέραν του ότι συνήθως κάποιος μας Καθρεφτίζει ένα Δικό μας Κομμάτι το οποίο συνήθως Υπερτερεί – όπως στη Σκοτεινή Περίπτωση το Όμοιο Έλκει το Όμοιο ή στη Φωτεινή Περίπτωση επίσης συμβαίνει το ίδιο. Μαγνητίζουμε το Όμοιο ώστε να το
Αλληλο-Αναγνωρίσουμε με σκοπό να το Θεραπεύσουμε, όχι να το Εξαγριώσουμε, να το Πολώσουμε εντονότερα όπως αποτυχημένα συμβαίνει στις Σχέσεις των Ανθρώπων του Πρώτου Επιπέδου Αντιληπτικότητας - Εμπειρίας...

…Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους δε μας αρέσει κάποιος σε ένα Αλισβερίσι Ενεργειών που είναι η Ζωή. 

Για να Συνειδητοποιήσουμε τα Συναισθήματά μας απέναντί σε ένα Άτομο θα πρέπει να περάσουμε στο Επόμενο Επίπεδο Εμβάθυνσης: στην Παρατήρηση της Στάσης του Απέναντι στον Εαυτό του, απέναντι στους Άλλους και το πως Λειτουργεί μέσα σε Ομάδα...

Ωστόσο, δεν είναι ποτέ σίγουρο αν μόνο αυτές οι όψεις χαρακτηρίζουν ένα αλισβερίσι, γιατί μπορεί να υπάρχουν και άλλοι άπειροι λόγοι για τους οποίους σχηματίζουμε Θετικές
ή Αρνητικές Εντυπώσεις για τους Άλλους ή τον Εαυτό μας,
οι οποίοι απλά δεν μπορούν να εξηγηθούν με λέξεις!

Το προχωράω λίγο παραπάνω φιλοσοφώντας πέρα από τα γνωστά… Για να βγω από τα «δοτά παπαγαλίστικα κουτάκια».

Είδα πως όλες οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μας και πως μόνο
η Παρατήρηση, η Αυτοπαρατήρηση και η Εθελούσια Σιωπή μπορούν να μας βγάλουν σε Ξέφωτα Επίγνωσης για τις καταστάσεις και τα φαινόμενα.

Οι λόγοι για τους οποίους νιώθουμε Διάφορα Συναισθήματα
για τους Άλλους είναι ποικίλοι και συνδέονται μεταξύ τους μαθηματικά. 

Αν σκεφτεί κανείς ότι κάθε Άνθρωπος φέρει Αποτυπωμένο στο Ενεργειακό του Πεδίο ένα Αρχείο Άπειρων Ενσαρκώσεων, πως μπορεί να εξηγηθεί το Πώς και το Γιατί μίας Διάδρασης, όταν αυτή χρωματίζεται από μία ατελείωτη Μαθηματική Αλληλουχία Συμβάντων, Εντυπώσεων, Συγχρονικών Θετικών κι 'Αρνητικών' Γεγονότων τα οποία είναι αδύνατον να εξηγηθούν με την Κατώτερη Λογική και το Κατώτερο Συναίσθημα;!

Σκεφτήκατε επίσης, ότι κάποιοι είναι τόσο Ευφυείς, που γνωρίζουν ότι οι Άλλοι τους Παρατηρούν και για αυτό όταν βρίσκονται Εκτεθειμένοι, μπορούν να είναι κάποιοι «Άλλοι» αλλά την ίδια ώρα κι Αληθινοί;!

Γιατί ο Άνθρωπος έχει απλά πολλές Όψεις που μπορεί 
να Εναλλάσσονται, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι σε όλες 
τις περιπτώσεις είναι Υποκριτής, απλά μπορεί να είναι 
και Χαμελέων! Κάποιος που Προσαρμόζεται σε όλες τις καταστάσεις χωρίς απαραίτητα να θεωρείται Πονηρός Σφετεριστής Διπλωμάτης.

Άρα, εσύ ποιον θα καταφέρεις να Ερμηνεύσεις όταν Αυτός που έχεις Απέναντί σου είναι στο βάθος Ανερμήνευτος, όπως είναι
για παράδειγμα κι ένας Εκκεντρικός Ιδιοφυής, Πολυσχιδής Καλλιτέχνης με Έντονες Όψεις στην Προσωπικότητά του ή ένας Ψυχοπαθής Ρολίστας που παριστάνει τέλεια όποιο χαρακτήρα θέλει;! Μπορεί αυτόν τον Ψυχοπαθή να τον έχεις παντρευτεί!

Μπορείς να Εστιάσεις Συνειδητά στο τι είναι αυτό που νιώθεις για κάποιον, όταν τον βλέπεις Πως Λειτουργεί στο Σύνολο, Πως Συμπεριφέρεται Δημόσια στον Εαυτό του [και στους Άλλους];!
Κι αν δεν τον έχεις δει ποτέ Πως Συμπεριφέρεται στον Εαυτό του σε Ιδιωτικό Πεδίο;! Πως ξέρεις ότι τα ξέρεις όλα;!

Πως ξέρεις αν στις Προσωπικές Στιγμές του δε ζει μία Κόλαση 
ή ένα Παράδεισο;! Ανεξέλεγκτα ή Επιλεγμένα;! Κι αν ήξερες, 
πως θα τον χαρακτήριζες;! Θα ήταν σωστή η κρίση σου;! 
Κανείς δε γνωρίζει τις Βαθύτερες Αλήθειες μίας Ύπαρξης, 
συχνά ούτε καν τις δικές του...

Άρα, ένα πόρισμα για ένα Πρόσωπο ποτέ δεν ξέρουμε αν 
είναι Αληθινό, πολύ απλά γιατί δεν έχουμε καταφέρει να Αποκρυπτογραφήσουμε τέλεια οι ίδιοι τον Εαυτό μας,
ο οποίος συνεχίζει να μας εκπλήσσει διαρκώς εξελισσόμενος
[στη φωτεινή περίπτωση].

Ο Άνθρωπος είναι Πολυσχιδής και Πολύπλευρος. Είναι Μοναδικός ακόμη και στην Πολλοστή Κακέκτυπη Επανάληψή του.

Οι "Έντονες Προσωπικότητες" με τις  Έντονες Εναλλασσόμενες Όψεις τους μπορεί να συμπεριφέρονται ανάλογα για άπειρους λόγους, όπως: Προσποίηση, Ευκολία / Δυσκολία Προσαρμογής στο Περιβάλλον, Ρόλος, Ψυχοπάθεια, Επιδειξιομανία, Θράσος - κάνει όπως αισθάνεται από πεποίθηση ή Φοβάται και Υποκρίνεται, δεν έχει Μέτρο στη Χαρά και στη Λύπη κ.α.

Ο λόγος που οι Άνθρωποι άγονται και φέρονται ανάλογα,
είναι άγνωστος στην ουσία. Επιφανειακά μόνο μοιάζει ερμηνεύσιμος.

Αυτός ο Καθρέφτης [ο Άλλος] στρέφεται και προς εμάς τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να μας καταλάβει απόλυτα.
Πολλές φορές οι ίδιοι αναζητάμε τον κρυμμένο λόγο
για μία Συνειδητή Πράξη που Φαινομενικά μόνο έχει "Φαεινό Λόγο Ύπαρξης". Οι λόγοι για όλα βρίσκονται κρυμμένοι πολύ πιο βαθιά κι από τα ερέβη του Υποσυνειδήτου.

Άρα, τι είναι αυτό που καθρεφτίζουμε ο Ένας στον Άλλο;!

Γιατί συμπαθούμε ή όχι ο Ένας τον Άλλο;!

Είναι που τα Όμοια Αντικαθρεφτίζονται μεταξύ τους ώστε να γίνουν αμφοτέρως ορατά και να θεραπευτούν ή μήπως αυτά
που αντικαθρεφτίζουμε μεταξύ μας είναι τελικά αδύνατο να εξηγηθούν, να ερμηνευθούν σε όλο τους το εύρος, ακριβώς γιατί είναι γραμμένα μέσα μας ως Κώδικες;!

Πόσους ακόμη Κώδικες πρέπει να Σπάσουμε σχετικά με το Υποσυνείδητο, Ασυνείδητο, Συνειδητό, Υπερσυνείδητο, 
το «Εκείνο» της Ψυχιατρικής και το «Άλλο» της Φιλοσοφίας;!

Με Κακοποιείς επειδή Κακοποιείς πρώτιστα τον Εαυτό σου και σου το επιτρέπω επειδή Κακοποιώ κι Εγώ τον Εαυτό μου. 

Συμπέρασμα: ο ένας έχει Μειωμένη Αυτοεκτίμηση + Θράσος.
Ο άλλος έχει Μειωμένη Αυτοεκτίμηση + Δειλία.
2 Όμοιοι αλλά και Αντίθετοι Πόλοι ώστε να παιχτεί τέλεια το έργο 2 Συμπληρωματικών μεταξύ τους Ρόλων: Θύτης + Θύμα.

Το Κακό Θράσος και η Κακή Δειλία - τα Πολωμένα Ξαδελφάκια του Φόβου...

2 Πρόσωπα που φοβούνται το Ένα το Άλλο και ο Καθένας τον Εαυτό του, τον οποίο Δε Γνωρίζει…

Μετά από αυτή τη γνωριμία το πιο σύνηθες είναι να έχουν ''Κακά Ξεμπερδέματα'', αντί της Μέθεξης δια της Εξαγνιστικής Θυσίας του Θύματος που στο τέλος Ανασταίνεται πανηγυρικά μέσω της Αποδοχής της Θυσίας του. Ώστε και ο Θύτης Αντιλαμβάνεται το Πως και το Γιατί αυτής της Συνάντησης. Κι όμως αυτός είναι ο Σκοπός αυτού του Μαθήματος. Η Αποδοχή της Θυσίας για μία καλή "Ανάσταση". Η Συνειδητοποίηση της Πηγής της Σκληρότητας. Τα Τραύματα και των Δύο συναντιούνται ώστε 
να Θεραπευτούν.

Ποιος είναι αυτός που Κρίνει εύκολα τον άλλο;! Από Ποια Θέση;!
Πόσο αντικειμενικός είναι ως Κριτής;!
Και κατά πόσο έχει Μετουσιώσει το Μάθημα σε Σοφία ώστε να γίνει ο Σοφός Παρατηρητής που βλέπει τα πάντα από ψηλά,
χωρίς να χρωματίζει τα πάντα μέσα από το Πολωμένο
Προ-Κατειλημμένο Φίλτρο των Ψευδαισθήσεων;!

Άρα, μετά από όλες αυτές τις Μαθηματικές Συνεπαγωγές
η κάθε άποψη ποτέ δεν είναι απόλυτα αντικειμενική.

Αυτό αυτόματα θα έπρεπε να μας απαλλάσσει από τον Ιδεοψυχαναγκαστικό Ρόλο του Κριτή Παντογνώστη
– που στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι του γίνεται...

Γιατί πρέπει να κρίνουμε τα πάντα;! Η Ανασφάλεια της Προσωπικής Αγνωσίας θέλει να δίνει Ταμπέλες στα Πάντα για να ηρεμεί... Είναι όμως σωστός αυτός ο δρόμος;!

Το Επόμενο Εξελικτικό Σκαλοπάτι βρίσκεται σχεδόν στη
«Μη Δράση».

Τώρα πια Δε Σκέφτεσαι…

Μόνο Δρας – Χωρίς να «Δρας»...

Ακούς το Συναίσθημα χωρίς να θέλεις να το Εξηγήσεις.

Γιατί το Βαθύτερο Συναίσθημα είναι πάντα Ορθό κι Αντικειμενικό. Αν όμως του ζητήσεις να σου εξηγήσει το Πώς και το Γιατί,
δε θα βρει τις λέξεις...

Η «Διαισθητική Ψηλάφηση» της περιρρέουσας ατμόσφαιρας
είναι μία σοφή οπτική, ώστε να μην αγγίζεται κανείς από τα Παράλογα «Ανθρωποθέατρα» που στόχο έχουν μόνο την 
«Κλοπή της Ενέργειας» και που σπάνια προσφέρουν κάτι ωφέλιμο, πόσο μάλλον εμπνέουν.

Σε ένα κόσμο τόσο πολωμένο στο σκοτάδι, η Περιφρούρηση
της Ενέργειας και της Υγείας σε ολιστικό φάσμα, είναι το σημαντικότερο όλων.

Οι Κώδικες πίσω από τους Κώδικες - σύμφωνα με τη Λογική,
αν Σπάσουν, θα πρέπει να Αναλύουμε σύμφωνα με την «Εσωτεριστική Ψυχιατρική» για ώρες, γράφοντας ολόκληρους τόμους Εναλλακτικής Ψυχανάλυσης.

Αντί να Σπάμε τους Κώδικες πίσω από τους Κώδικες, τους Σεβόμαστε - και με Μινιμαλιστική Απλότητα Αποχωρούμε
και Προχωράμε ή Παραμένουμε έστω για να Παρατηρήσουμε
για όσο αντέξουμε...

Είναι σημαντικό να προχωράμε και να Μην κολλάμε σε "Νοητικές Λούπες" στη Ζωή.

Άπαντες και άπαντα προσπαθούν να παγιδεύσουν την Ενέργειά μας και τη Σκέψη μας – άρα είναι το ίδιο πράγμα.

Η Ψευδαίσθηση καταλαμβάνει το μεγαλύτερο χώρο στη Ζωή
του Ανθρώπου, παρά η ίδια η Πραγματικότητα.

Με ρωτάνε τι σκέφτομαι.

Κι απαντάω: ''Δε Σκέφτομαι… Νιώθω!''
Βασίζομαι στην Ενσυναίσθηση που απαντά για όλα.

Αν δε σου αρέσει κάποιος ή δεν του αρέσεις, δε θέλεις να το ερμηνεύσεις.

Αν σου αρέσει, δε θέλεις να το ερμηνεύσεις – αλλά χαίρεσαι.

Αν νιώθεις καλά μένεις. Αν δεν νιώθεις καλά φεύγεις. Τόσο απλά.

Έτσι, θέλω να καταλήξω στο γεγονός ότι δεν μπορούμε να αναλύσουμε τα πάντα και να τα βάλουμε σε κουτάκια, γραμμένα με λέξεις. 

Αλλά αν θέλεις να προχωρήσεις παραπάνω και σε βάθος στη Ζωή, θα πρέπει να ξεπεράσεις τα ''Κουτάκια – Σεμινάρια - Διδασκαλίες για το Πως να Σκέφτεσαι. Ακόμη κι αυτή''.
Να ξεπεράσεις την Επαναλαμβανόμενη Παπαγαλία των Ειδημόνων και ιδίως τη Μεταδοτική Κακέκτυπη.


Γιατί η Έτοιμη Γνώση Έχει Όρια.

Και τα Όρια Δηλώνουν Φυλακή…


Καταλήγω, ότι η Συναισθηματική Νοημοσύνη & Γλώσσα θα πρέπει να είναι το Επόμενο Σχολείο Διδαχής των Ανθρώπων
που θέλουν να περάσουν στο Επόμενο Υπαρξιακό Επίπεδο.

Θα πρέπει να έχει Τιμήσει κι Αγαπήσει κανείς αρκετά τον Εαυτό του [το Είναι] για να αποφασίσει και να αντιληφθεί ότι δε χρειάζεται κανένα δάσκαλο για αυτό.

Με ένα Ειδικό, Εισηγητή, μπορεί να γίνει μία αρχή.
Αυτός όμως δεν μπορεί να είναι το Αιώνιο Δεκανίκι μίας Τεμπέλας Συνείδησης που επαφίεται σαν τον Κατά Φαντασίαν Ασθενή
σε ένα Εφόρου Ζωής Γιατρό.

Καθώς είναι όμορφο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο Δάσκαλος για αυτό το Σχολείο είναι μόνο ο Ανεξερεύνητος Γοητευτικός Εαυτός του…

Κι αυτή είναι ίσως η πιο Ερωτική Σχέση που κάνει ένα Ανθρώπινο Πλάσμα να είναι Ακαταμάχητο και τελικά Αρεστό και Αγαπητό από όλους… Αυτή η Σχέση προϋποθέτει το Θάρρος να Αντιμετωπίσει κανείς τα Ερέβη και τους Φόβους του κατάματα.

Μπροστά σε μία τέτοια Γλυκιά και Ταπεινή Ενέργεια [Ψυχή] που γνωρίζει ότι Τίποτα και Κανείς Δεν είναι Τέλειος, που Χαμογελά Γλυκόπικρα μέσα από το Θάρρος της Αυτοαναγνώρισης, που μπορεί να Ζητά Συγνώμη αλλά και να 'Αυτοκανακεύεται' αντί να 'Αυτοτιμωρείται' και άρα να Τιμωρεί και τους Άλλους...

...Αργά ή Γρήγορα Υποκλίνονται Όλοι και Όλα…

Βρες το Δάσκαλο μέσα σου και ξέχνα τα χρόνια σεμινάρια και τα «κουτάκια». Σπάσε τους τοίχους για να δεις τι πάει να πει Ζωή.

Όσα σεμινάρια, όσα ταξίδια, δε θα σου διδάξουν όσα έχει
να σου μάθει δωρεάν ο ίδιος ο υπέροχος Εαυτός σου.
Χωρίς να κοπιάζεις… Χωρίς να ξοδεύεις χρήματα…
Και κυρίως, χωρίς την ανησυχία να είσαι σε όλους αρεστός.

Καλή Γνωριμία με το μεγάλο Δάσκαλο Μέσα σου…

Να θυμάσαι, ότι σε όλους κατά βάθος αρέσει η Καλή, σχεδόν Ερωτική [αλλά όχι ναρκισσιστική] Σχέση που έχεις με τον Εαυτό σου. Ακόμη και στους εχθρούς σου. Γιατί αυτοί σε λατρεύουν στο βάθος από όλους περισσότερο...


Καμία 'Λογική Ερμηνεία' για Τίποτα [ = Νοητική Φυλακή]

Αυτό σημαίνει την Πλήρη Αποδοχή των Πάντων όπως είναι.
Σημαίνει τη Δύναμη να Μη Δίνεις Εξηγήσεις για τα όσα πρεσβεύεις, τις αποφάσεις σου, την αλλαγή στάσης σε μία κατάσταση.

Όπως Δεν Απαιτείς Εξηγήσεις και από τους Άλλους.
Σεβασμός και Αποδοχή όλων όπως έχουν, καθώς πίσω τους βρίσκεται ένας σοφός σκοπός. Κανείς Δεν Είναι Υποχρεωμένος
να Υποστεί μία Κατάσταση. Θέλει και παραμένει. Ή Θέλει και Αποχωρεί.


Μόνο Ζωντανή Διαίσθηση / Συναισθηματική Νοημοσύνη 
[ = Ελεύθερη Ψυχή]

Δηλαδή, όταν απαλλαγείς από την Ανάγκη Κρίσης – Κριτικής
και δε σε αγγίζει η Κρίση των Άλλων, εξελίσσεσαι πάρα πολύ γρήγορα σε όλο το Φάσμα της Ύπαρξής σου.




Με αγάπη Φίλις Χρυσού
ndromeda Galactica]


*[Tα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων και του ονόματός μου. 
Ευχαριστώ για την κατανόηση.]