22/10/13

Αδελφός Νίκος Καζαντζάκης: Ζορμπάς, Βούδας & Χριστός Mαζί.-



Όλη η Ζωή σε Ένα Άρθρο...







Ο Νίκος Καζαντζάκης Μιλούσε Μέσα στην Καρδιά μου από όταν Ήμουν 
ένα Μικρό πολύ Ατίθασο Παιδί. Από Πριν ακόμη τον Γνωρίσω. Μοιάζουμε. 

Έπρεπε να Γνωρίσω Όλων των Ειδών τις Πλασματικές Φυλακές της Συνείδησης, μόνο και μόνο για να Αποδείξω στον Εαυτό μου την Ορθότητα της Πρότερης Ορμέμφυτης Τάσης μου, να Ακολουθώ το Βασιλιά Όλων, τον Άρχων "Άνεμο της Καρδιάς" μου. Τη Φωνή της Ψυχής - Όχι τις Φωνές της Προσωπικότητας.


Οι "Άνεμοι της Καρδιάς" για ένα διάστημα "Μαριονετίζονται" από το Μαγνητικό "Τραγούδι των Σειρήνων". Και παρόλο που Μέσα Μας Γνωρίζουμε ότι Δε Θα Μας Βγάλει Πάντα σε Καλό το "Ρομποτικό Μονοπάτι της Ειμαρμένης", πάραυτα Εμείς οι Ίδιοι σε μία Στιγμή Προ της Ενσάρκωσης Σκηνοθετήσαμε να το Διαβούμε.


Μέσα μας η Κυτταρική Μνήμη Ηχεί την Αρχέτυπη Α-Λήθεια: το Πριν, το Τώρα και το Μετά Κάθε Εμπειρίας. Τι Ιερότητα που Ενέχει η Κάθε Εμπειρία;! Πόσοι Συντελεστές... Όταν Ωριμάζει ο Καιρός, τότε Αυτή Αποκαλύπτει τον Ιερό της Πραγματικό Ρόλο, Πετώντας το Παραπλανητικό Προσωπείο της. Αυτο-Αποκωδικοποιείται Παρουσιαζόμενη Έξω από το Θέατρο των Ψευδαισθήσεων. Στην Πορεία.

Η Εμπειρία είναι ένας Ηθοποιός Δρόμου. Δεν Ανήκει Σε Κανένα "Νοητικό Κουτάκι". Ανήκει στην Αλήθεια της Ζωής η Οποία Υπάρχει σε Κωδικοποιημένη και Μη Κωδικοποιημένη Μορφή. Η Αποκωδικοποίησή της Σημαίνει ότι Σου Δίδαξε. Αλλιώς θα Επαναληφθεί. Όταν το Μάθημα Αποκωδικοποιείται το Κάρμα Διαλύεται... Γίνεσαι Δημιουργός - Όχι Άλλο "Μύγα στον Ιστό του Κάρμα".


Είμαι Βαθιά κι Απεριόριστα Ευγνώμων σε Όλες τις Ψυχές που με Δυσκόλεψαν. Βέβαια Με Ανάγκασαν να Παίρνω Συχνά Όλη την "Ενεχειροδανεισμένη Δύναμή Μου Πίσω" με Ένα Μαγικό Αόρατο Τρόπο που Μένει Αξέχαστος σαν Αίσθηση - Ξαφνικά. Έχοντας Χαρίσει Αυτή τη Δύναμη Πρώτιστα με Εμπιστοσύνη - ή και Δισταγμό, Επειδή Γνώριζα Μέσα Μου Ποιοι Ήταν Όλοι Αυτοί οι Καραγκιόζηδες Πραγματικά. 

Καταλάβαινα Ότι Έπρεπε να τους Ξεπετάξω κι Αυτούς για να Τελειώνω και να Μπω στα Βαθιά της Πραγματικής Ζωής, που Είναι το Σημείο Όπου Πια Γράφεις τη Δική σου Ιστορία Πάνω Από το Πρότερο Προσχέδιο. Δε με Απασχολούν Πια.Κατάλαβα Ποιες Ψυχές Ήταν Αναλώσιμες και Ποιες Αυτές που Από Αγάπη Ανέλαβαν Ένα Επιμορφωτικό Ρόλο.


Πολλοί Από τους ''Κακούς'' Ήταν Μεταμφιεσμένοι Άγγελοι της Γης, Πρόσωπα που Άλλαζαν Μορφή - Από Άγγελοι Μεταμορφώθηκαν σε Δαίμονες Όταν Έπρεπε να Ολοκληρώσουμε το Έργο Μας. Οι Περισσότεροι, το 95% Ήταν Α-Ληθινοί Δαίμονες. Κάποιοι τους Έχετε Παντρευτεί, Έχετε Παιδιά Μαζί τους, τους Έχετε Πιστέψει ή την Πατήσατε, σας "Έφαγαν"...


Αλήθεια, Τι Ήμουν Εγώ για Αυτούς;! Πολλοί Μετά Από  Χρόνια Έψαξαν να Με Βρουν. Κάποιοι Δε Θα Μάθουν Ποτέ Πόσο τους Αγάπησα, Ανθρώπινα και Θεϊκά Μαζί. Δεν Τους Ενδιέφερε Άλλωστε. Για Κάποιους οι Άνθρωποι Είναι Χρηστικά Αναλώσιμα Αντικείμενα. 


Εγώ πάλι Έβλεπα Παντού "θεούς και θέαινες Εν Υπνώσει". Όχι Πια Όμως. Τώρα τους Βλέπω Όπως Είναι. Άνθρωποι που Αγνοούν το Θεό Μέσα Τους. Διαβολικά Όντα Ντυμένοι Άνθρωποι, Δε Μιλώ για τους "Ζωντανούς Νεκρούς" που Είναι ο Κανόνας. Δεν Υπάρχουν στο "Ενσυναισθητικό Οπτικό Πεδίο" μου Αυτοί. Δεν Καταγράφεται Καμία Δραστηριότητα Ζωής [Ψυχικός Σπινθήρας] στα Scaner μου, Ώστε Δεν Υπάρχουν στη Διάστασή μου. 


Κέρδισα Πολλές Πίστες Άλλωστε Μέσα Από τις Συμφωνίες που Έκανα με Δαίμονες - να με Αφυπνίσουν Μέσα Από τον Πόνο. Έτσι Αφυπνίστηκα Πνευματικά και Γράφω Εκατοντάδες Σελίδες με Αυτόματη Γραφή Τώρα, Βιβλία, Μίνι Σπουδές Όπως Αυτή, Δοκίμια κ.λ.π. Και Διαβάζω τα Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία των Ανθρώπων Ακόμη πιο Άμεσα.


Ετοιμάζομαι να Συναντήσω τους "Αφυπνισμένους θεούς" στο Δεύτερο Μισό της Ζωής μου. Δύο - Τρεις Όμως, Ναι τους Συνάντησα. Κανείς Τους Δεν Ήθελε το Κακό Μου. Ήταν και οι 3 Άγγελοι. Ο Ένας Υπάρχει Ακόμα σε Αυτή την Πραγματικότητα. 


Οι Δαίμονες που Ενοικούν Μέσα σε Ανθρώπους Μπορούν να σε Φυλακίσουν Για Πάντα στο Θέατρο των Ψευδαισθήσεων ή να σε Εκτοξεύσουν Κατευθείαν στην Καρδιά του Θεού. Για να Πιεις Από το Νερό της Αθανασίας Ξανά και να Πετάξεις το Πέπλο της Λησμονιάς... Είναι και στη Φύση σου Όμως το Τι Θα Συμβεί. Ποιος Είσαι; Ποια Είναι η Πραγματική Ψυχο-Γονιδιακή σου Ποιότητα;!


Εσύ Τι Έχεις Καταλάβει Από το Γήινο Αρρωστο-Θέατρο;!


Νομίζεις ότι οι Κακοί Έρχονται Πράγματι γιατί Θέλουν Όλοι το Κακό Σου, ή Κάποιοι Είναι και Προγραμματισμένοι να το Παίξουν Κακοί;!

Οι Πραγματικά Κακοί - Νέες Ψυχές στη Γη ή Μεταμφιεσμένοι Διάολοι - Είναι Πολύ Δυστυχισμένες που Υποφέρουν. Τους Εκνευρίζει Ιδίως το Έμφυτο Χαμόγελο που Είναι Αυτάρκες.


Ποιο Κομμάτι του Εαυτού σου τις Ήλξε και Γιατί;!


Θέλουν να σε Φυλακίσουν [στην Κόλασή τους] ή να σε Απελευθερώσουν;!

Είστε Ίδιας Ψυχο-Ποιότητας;!


Ό,τι Θελήσεις για τον Εαυτό σου Αυτοτιμητικά, Αυτή θα Είναι και η Απολαβή Σου από τη Ζωή: 

Αυτοτιμητική Απελευθέρωση Μέσα Από την "Αποδεκτή Θυσία"; 


Ή Αυτοκανιβαλισμός Μέσα Από την Αυτοτιμωρία και την Αντεκδίκηση [Δηλαδή Πάλι Αυτοτιμωρία - Ό,τι Σπέρνεις Θερίζεις];


Η Θυσία Δεν Είναι Τιμωρία. Είναι Απόδραση Από το Κολασμένο Θέατρο 

των "Εγώ". Άλλος Τρόπος Από την Αποδοχή κι Αυταγάπη Δεν Υπάρχει για να Ελευθερωθείς και να Γίνεις Ένας Ακόμη Λαμπρότερος Ισχυρός Ήλιος. 

Ενδείκνυνται η Συγχώρεση Όλων των Συμβαλλομένων Μερών. Ατελείς Ανθρωποψυχές. Φοβισμένες Είναι. Ακόμη και η Σκαιότερη Πράξη είναι Μία Κραυγή Απελπισίας για Αγάπη. Αυτός που Συγχωρεί Είναι Πολύ Δυνατός. Δεν Μπορεί  να τον Αγγίξει η Κακόβουλη Πράξη. 


Εφόσον Γνωρίζεις Ποιος Είσαι, Που Ανήκεις κι Ότι Είσαι Περαστικός Από Αυτό τον Κόσμο, Τίποτα και Κανείς Δεν Μπορεί να σε Αλλοιώσει. Προσωρινά οι Πνευματικές Μάχες Αφήνουν "Κουσούρια". Η Αγάπη του Θεού Μέσα Σου Όμως Επουλώνει τα Πάντα. Είσαι Πάντα Νέος, τα Μάτια σου Λάμπουν. Αυτοί Δε Θα Μπορέσουν να Σε Κοιτάξουν Ποτέ Κατάματα. Εσύ Δε Φοβάσαι. Δε Ντρέπεσαι Για Κάτι. Θα τους Βλέπεις να Γερνούν.... Ξέρεις το Λόγο. Θα Σε Κοιτάζουν Από Μακριά Σα να Βλέπουν Θαύμα: Γιατί Θαύμα Είσαι που Λάμπεις Μετά τη Μαθησιακή Συνάντηση Μαζί Τους...


...Από Μικρή Ήμουν Εκείνο το Ατίθασο Πλάσμα, το Ανήσυχο Πνεύμα που Δε Χωρούσε Μέσα στο Γήινο Σώμα του και Πάλευε να Ανυψωθεί Έξω Από Αυτό Μέσα από "Εμπειρίες - Προκλήσεις Διαφυγής" που Μαγνήτισα ή Δημιούργησα. 

Οι Περισσότεροι Άνθρωποι Προσπαθούν να Πετύχουν την Απελευθέρωση Προσπαθώντας να Έλξουν Αγάπη Μέσα Από Ένα Άλλο Πρόσωπο - Δηλαδή να Κοινωνήσουν Λίγο Θεό, Λίγη Ενέργεια Μέσω Αγωγών - Ανθρώπων, Από το Παραδείσιο "Δέντρο της Ζωής". Η Γήινη Αγάπη Θυμίζει την Πρότερη Αθανασία και Αίσθηση Ολότητας που Βιώνει η Ψυχή Πριν την Ενσάρκωση, στην Πτώση και Διαίρεση της Αγάπης. Είναι Μία Φτωχή Γεύση Βέβαια.


Η Αγάπη Σε Πτώση Όμως Έλκει την Πτώση. 


Η Αγάπη που Αυταγαπιέται - που ΘΥΜΑΤΑΙ το Θεό που η Ίδια Αντανακλά 

Πριν την Ενσάρκωση στη Φυλακή της Λήθης - Μέσα Από την Πτώση Μαθαίνει, Θυμάται να Πετάει Γιατί Δεν το Καταδέχεται να Γκρεμοτσακιστεί "Για Πάντα" στα "Υπαρξιακά Τάρταρα". 

Οι "Μετεξετασταίοι Πτωτικοί Χωρίς Αλεξίπτωτο" Είναι Αυτοί οι Λαβωμένοι Από τη Γήινη Ψευδαισθητική Αστρική Αγάπη. Δεν Ξεχνούν Ποτέ και Τρέφονται Πια κι οι Ίδιοι Από τις Πληγές Τους Μέσα στην Αυτεπίλεκτη Κόλασή τους.


Κατάλαβα Ότι Μόνο Μέσα από τις Θυσίες [Να Κάνω Παρέα με "Πτωτικούς Έκπτωτους"] Όπου θα Θανάτωνα η Ίδια τον Παλιό Εαυτό μου Εθελούσια, Θα Ξαναγεννιόμουν σε Μία Νέα Όλο και Πιο Ελεύθερη Ύπαρξη. Σε Αυτό που Είμαι Πραγματικά, Πριν Ενσαρκωθώ στη Λήθη.


Αυτή η "Θανάτωση" Γινόταν Μόνο με Ένα Τρόπο. Με το να Σκίζω Κατά την Πτώση Μου το "Εφεδρικό μου Αλεξίπτωτο". Κι Αυτό Σημαίνει: να Αντιμετωπίζω Όλους τους Φόβους Μου Κατάματα. Να Μπορώ να Λέω Αντίο. Να Αποδέχομαι την Κατάσταση Απόλυτα. Σε Συγχωρώ. Με Συγχωρώ. Πεθαίνω. 


Όχι Εγώ. Αλλά το Κουκούλι του Παλιού Εαυτού, που Είχε ''Καλωδιωθεί'' στους Άλλους - ως Συνήθως Νομίζουμε Ότι Είναι Ικανοί να Μας Δώσουν Κάτι Καλό οι Άλλοι, Αλλά Παλεύουν, Μαθητές, Δεν Ξέρουν τι τους Γίνεται οι Άνθρωποι, Είναι Χαμένοι και Φοβισμένοι...


Και Έτσι Όριζαν το Ποσοστό ''Έξτρα Ζωτικής Ενέργειας'' Αυτοί, Αντί να ''Αυτοκαλωδιωθώ" στο Θεό Μέσα μου Όπως Έκανα Πάντα και να Είμαι Αυτόνομο Σύστημα Ενέργειας. Ποιος Έρωτας; Ποια Ανθρώπινη Αγάπη Είναι Όπως η Ανάφλεξη του Θείου Έσω Σπινθήρα;!!!!


Πεθαίνω και Λυτρώνομαι για να Γεννηθώ ο Φοίνικας Εγώ. Η Ψυχή μου. Να Φέρω Περισσότερο Θεό Μέσα Μου κι Άρα και στη Γη...


Με "Εφεδρικό Αλεξίπτωτο" που Δεν το Ανοίγουν στην Πτώση, Έρχονται Μόνο οι Ψυχές που Έχουν Φτερά. 
Κάποια Μέρα τα Ανακαλύπτουν. Μέσα Από τις Δοκιμασίες - Πτώσεις - Θυσίες.
Τα Πήγα Καλά, γιατί Δε Σκοτώθηκα Ποτέ Εντελώς…
Πέθανα Πολλές Φορές Αλλά Όλες τις Φορές Αναστήθηκα. 
Κάθε Φορά Όμως Δυνατότερη.
Mάλιστα Ανέλαβα Πλήρως τη Δύναμή μου Μετά Από Κάθε Αποδοχή Μαθήματος [Όχι Εκδίκηση Όπως Συμβαίνει Συνήθως σε Ασυνείδητο Επίπεδο]. 

Η "Ανά-Ληψη της Δύναμης" Γίνεται Αισθητή και Συνειδητά, Όταν Ξέρεις να Κάνεις Καθάρσεις / Επίπονες Θυσιαστικές Αποκοπές Από το Μάθημα / Αποτοξινώσεις / Νηστείες Κάθε Είδους / Παίρνεις Πίσω Όλη την Ενέργεια που Έδωσες σε Πρόσωπο ή Πρόσωπα [Αυτά Είναι Έμφυτα Εργαλεία, Δε Διδάσκονται] για να Μπορέσει να Εισέλθει Μέσα στο Είναι Ξανά το Φως και να Αναλάβει η Ακόμη Πιο Αναβαθμισμένη Ύπαρξη. 


Η Παλιά Έχει Πεθάνει Μαζί με τα Παλιά της Πρότυπα. Και για Αυτό "Μετά την Απομάκρυνση από το Ταμείο Ουδέν -Λάθος- Αναγνωρίζεται". Δε Θυμάται Κανένα και Τίποτα Πια Μετά την Ολοκλήρωση της Διαδικασίας: Διαγραφή Μνήμης Λόγω Υψηλού Αποδεκτού Πληρωμένου - Ξεχρεωμένου Κόστους.


Αυτός Είναι ο Σκοπός των "Κακών Αλεξιπτωτιστών Χωρίς Εφεδρικό Αλεξίπτωτο". Σου Δίνουν την Ελευθερία σου, Ενώ Αυτοί Γκρεμοτσακίζονται. Απλά Αυτοί το Παθαίνουν σε Έτερο Χρόνο. Και Παραμένουν σε Αυτή την Κατάσταση Μια Ζωή. Σπανίως Διδάσκονται Από τη Στάση του "Καλού Αλεξιπτωτιστή που Άνοιξε Φτερά Αντί για Αλεξίπτωτο".


Σου Μαθαίνουν - Θυμίζουν να Αγαπάς το Είναι σου. Όταν Συνειδητοποιείς Ότι σε Ανάγκασαν να Νιώσεις Λύπη και Οίκτο για Αυτούς Ενώ Θες να Ζεις Μέσα σε Όμορφα Αισθήματα για τους Άλλους... Όταν Πεις "Τι Σχέση Έχω Εγώ Με Τέτοιους"... Αυτή Ήταν η Επιτυχία της Αποστολής τους! Να σε Κάνουν να Αγαπήσεις τον Εαυτό σου! Να του Προσφέρεις Πιο Ποιοτικές Συναντήσεις. Ως και να τον Ερωτευτείς.


Διδάχτηκα την Ελευθερία που Ενέχει η Άφεση του «Σχοινοβάτη», ο Οποίος με Θάρρος Αποφασίζει να Πετάξει το Κοντάρι Ισορροπίας, για να Περπατήσει Χωρίς Καμία Βοήθεια Στο Αιωρούμενο Σχοινί της Δυαδικότητας.
Εάν ο «Σχοινοβάτης» Παραπατήσει, θα Πέσει ή θα Πετάξει;!
Εσύ τι Πιστεύεις;!


Αλεξιπτωτιστής, Σχοινοβάτης κι Όλες οι "Ζογκλερικές Ιδιότητες" σε Αυτό τον Πλανήτη - Σχολείο. Αυτός Είναι ο ΖΟΡΜΠΑΣ Κυρίες και Κύριοι!

Ο Νικόλας Καζαντζάκης, ως ο Αδελφοποιτός μου Σύντροφος που με Κατάλαβε και τον Κατάλαβα Απόλυτα στη Ζήση Αυτή, Ήξερε Ότι Είναι Μόνος. Αυτός κι ο Θεός Μέσα Του και Γύρω Του Όπου τον Έβλεπε, τον Ένιωθε, τον Τιμούσε, του Φιλούσε τα Πόδια.

Μου Θύμισε Πολλές Φορές Ότι η Ζωή Είναι Μία Πνευματική Εμπειρία Κατά την Οποία Δεν Πρέπει να Ξεχαστείς Ποτέ ως προς το Σκοπό Της. Γιατί Είναι Τρελή Σειρήνα κι Αν Δεν τη Μερέψεις Πως Θα Πας Παρακάτω;!


Μετά τις Σειρήνες και τα Μήλα της Έριδας, Πιο κάτω ο Προκρούστης*, η Καλυψώ*, το Τέρας που Φυλά το Χρυσόμαλλο Δέρας*...


Ο Ηρακλής, ο Οδυσσέας, ο Ιάσονας. Όλοι τους Είχαν Φτερά [=ΨΥΧΗ].


Γι’ αυτό κι Εγώ Από Παιδί Ζούσα και Τιμούσα με Θείο Πάθος τη Ζωή, σα να Παίζω σε Ταινία, η Οποία Γνώριζα Ότι Καταχωρείται στα Αρχεία της Ψυχής μου για να τη Δω Κάποτε, Μετά Από Αυτή την Εκπαιδευτική Εκδρομή που Είναι η Ενσάρκωση στη Γη. Και Να Μη Ντραπώ. Να Μην Κλάψω για τον Εκούσιο Πόνο Αν τον Είχα Προκαλέσει σε Άλλη Ψυχή. Γιατί Έτσι Γίνεται στο Επέκεινα Φίλοι μου. Κανείς Δε Γλυτώνει Από τις Ερινύες [Συνείδηση].


Μέσα Από Όλα Αυτά που Αρχικά μου Φαινόταν Απαραίτητα σε Αυτή τη Ζήση [Όπως Για Όλους το Πρώτιστο Είναι η Αποδοχή Από τους Άλλους], Αυτο-Διδάχτηκα τον Τρόπο να Μην τα Χρειάζομαι.


Σταμάτησα να Ελπίζω σε Μία Δύναμη Έξω Από Εμένα. Θα το Έκανα Νωρίτερα Αλλά Νόμιζα Ότι οι Άνθρωποι Είναι Καλοί. Δεν Μπορώ Ακόμη να το Πιστέψω Ότι Σκέφτονται Τόσο Βρωμερά, Ότι Φαντάζονται πως Μπορεί να Σκέφτομαι κι Εγώ Έτσι [;] κι Ότι Υπάγομαι στους Ίδιους Άγραφους Νόμους. Μα Υπηρετώ Άλλους Νόμους, Κοσμικούς. Που στο Τέλος Όλοι τους Καταλαβαίνουν... Είναι Διδακτικοί...


Κρίνοντας Από τη Δύναμη που Απέκτησα Όταν Κατάλαβα Ότι οι Εχθροί μου Απλά Με Φοβούνται, Έπαψα να Συστέλλω ή να Χαρίζω τη Δύναμή μου - κι Έτσι Απλά κι Απροκάλυπτα την Εκφράζω, την Ανθίζω Μέσω του Δημιουργικού Οργασμού [Καλλιτεχνία, Συγγραφή κ.α.] Και Δε Με Ενοχλεί Κανείς Πια. 

Γιατί Δημιουργικός Οργασμός Είναι ο Μετασχηματισμός του Πόνου σε Αγάπη. Είναι ο Χορός του Ζορμπά που Χλευάζει το Θάνατο και Γιορτάζει Κάθε Μικρή-Μεγάλη Στιγμή. Και Αφήνει με Καημό την Πολύπαθη Αυτή Ζωή Περήφανος και Πεθαίνει Όρθιος.
Είναι η Έμφυτη Τάση της Καλοπροαίρετης Καρδιάς να την Οδηγεί η Κάθε Εμπειρία Μόνο στο Φως, να Μετατρέπει το 'Σίδηρο - Εμπειρία' σε 'Χρυσό - Σοφία'.
Τέλος, Όταν Κατάλαβα πως Ό,τι Έψαχνα Δε Βρίσκεται Εκεί Έξω Αλλά Μέσα Μου και το Κοινώνησα ως το "Θείο Δισκοπότηρο" που Είμαι, Έκοψα Κάθε Δεσμό και Λώρο με Καταστάσεις, Σχέσεις, Τόπους, Αναθήματα - Πολλές Φορές - Μόνο και Μόνο για να Νιώσω τη Θαλπωρή Μέσα στην Εγκατάλειψη της Εμπιστοσύνης για το "Θείο Άγνωστο - Γνωστό" της Απόλυτης Ελευθερίας.

Που Αλλού;! Στα Χέρια του Θεού Θα Πέσω.



Και Συνεχίζω να Κάνω Ακριβώς το Ίδιο. Καίω, Εξαφανίζω Όλα τα Στοιχεία και τις Αναμνήσεις που θα με Συνέδεαν με το Παρελθόν, Εκτός από Εκείνα που Είναι Αγάπη. Η Οποία Δεν Υπόκειται σε Φυσικούς Πεπερασμένους Νόμους της Φθοράς. Γιατί Κάποιες Ψυχές που Έπρεπε να "Παίξουν τον Κακό" τις Αναγνώρισα κι Ας Μη Με Θυμήθηκαν.


Αλήθεια Δε Θυμάμαι. Σε Κβαντικό Πεδίο Ζητώ και Σβήνονται τα Πάντα. Εκτός Από την Αγάπη. 


Σε Μία Άλλη Παράλληλη Χρονογραμμή Όλα Πήγαν και Πηγαίνουν Καλά. Αυτή η Ζωή Βιώνεται Μόνο Μέσα στην Αγάπη. Κανείς Δεν Ήρθε ως Ορκισμένος Δολοφόνος της Ψυχής μου να μου την Πάρει, Κανείς Δεν Πρόδωσε τη Φιλία μου, Κανένας Συγγενής Δεν Έκανε τον Κακό Επειδή Είμαι Διαφορετική...


Αλλάζω Κβαντικά το Σενάριο του Παρελθόντος Αλλάζοντας Έτσι και το Παρόν και το Μέλλον.


Μένει όμως τη Σοφία. Δε Θέλω να Θυμάμαι Τίποτα. Δεν Ήσασταν Εντάξει. Συγχωρώ. Αλλά Δε Θέλω να Σας Ξαναδώ Ποτέ: ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Και Τελικά, Μετά Από Ένα Συγκεκριμένο Διάστημα η Μνήμες Έχουν Αποσβεστεί και Από τα Κύτταρά μου. Τα Χιλιόμετρα που Γράψαμε, Δεν τα Γράψαμε Μαζί Πραγματικά. Γιατί η Συνειδητότητά μου Βγαίνει Έξω Από το Σώμα Όταν Βιώνει Πόνο, για να Αντέξει. 


Και Που Πάει Όταν Βγαίνει;! Αυτό Θα το Κρατήσω για τα Βιβλία μου. Εκεί θα το Βρει Κανείς, στο Αυτοβιογραφικό Βιβλίο που Ετοιμάζω. 


Αν Με Ρωτήσουν στο Τέλος της Ζωής μου Τι Κράτησα Από Αυτή τη Ζωή, Είμαι Σίγουρη Ότι θα πω τα Ίδια Πράγματα και Τότε: την Ερωτική Σχέση μου με τον Πλανήτη, τη Φύση και την Επαφή κι Ανιδιοτελή Αγάπη με τα Ζώα. Δε Θυμάμαι Τίποτε Άλλο. Και για να τα Θυμάμαι Σημαίνει πως Δεν τα Έσβησα. Επειδή Άξιζαν.


Ενώ Έζησα 3 Ζωές Μέσα σε 1 Δε Θυμάμαι Τίποτα. Αποδεικνύεται Ότι η Ζωή Αυτή Είναι Όνειρο [Μάτριξ]. Θέλω να Πάρω Μαζί μου Φεύγοντας Μόνο την Σοφία που Αποκόμισα Από τις Εμπειρίες μου, τα Κλειδιά Αποκωδικοποίησής τους. 


Αποφεύγω να Ανακαλώ Μνήμες αν και με Μεγάλη Δυσκολία Επανέρχονται. Κυρίως Γιατί το Σενάριό Μου ήταν Δύσκολο. 


Τις Πιο Θείες, Μαγικές Στιγμές, την Ένωσή μου με το Θεό, τους Χορούς Ευγνωμοσύνης του Θήλειου κι Αρσενικού Εσωτερικού Ζορμπά μου, τις Έζησα Όλες Μόνη μου. Παρέα με τα Στοιχεία της Φύσης, τα Ζώα, τη Γαία και το Θεό.


Δεν Ελπίζω Τίποτα – Γιατί τα Έχω Ήδη Όλα.


Δε Φοβάμαι Τίποτα – Γιατί Είμαι το Φως.


Είμαι Ελεύθερη – Γιατί Από Πάντα Ήμουν, Απλά Έπρεπε να το Θυμηθώ Ξανά…



Ο Αδελφός Νικόλας, μου Θύμισε τη Θρησκευτικότητα με την Οποία Έζησε και Ζω τη Ζωή μου κι Εγώ, Παρόλο που Δε Συναντηθήκαμε, Καθώς Είχαμε "Συγγραφικές Αποστολές" με Χρονική Απόκλιση Μεταξύ τους.


Ο Διδάσκαλος Βούδας Αφιέρωσε τη Ζωή του στην Ανακάλυψη του Αιτίου Όλων των Δεινών της Ανθρωπότητας: την Επιθυμία - [Ελπίδα*]


Είναι Αυτά που Επιθυμούμε στη Γήινη Εμπειρία Πραγματικοί Λυτρωτές ή Δυνάστες της Ψυχής μας;!


Όταν Εν-Θυμήθηκα το Θεό Μέσα Μου, Κατάλαβα πως Όλα τα Γήινα, οι Σειρήνες και τα Τραγούδια τους, Ήταν Φωνές των Επιθυμιών [Αστρικών Οντοτήτων που Τρέφονται Μέσα από τα Ανθρώπινα Πάθη] οι Οποίες Χρησιμοποιούν τις Ανθρωποψυχές για να Ικανοποιήσουν οι Ίδιες τον Εαυτό τους: 

Ο Άνθρωπος ως το Υποχείριο – Μαριονέτα Αστρικών Δαιμονικών Όντων Από την 4η διάσταση. Τι;! Δεν το ξέρατε;! Εκεί Πηγαίνετε Όταν Ονειρεύεστε, Όταν Υποφέρετε. Όταν οι Επιθυμίες σας Δεν Ικανοποιούνται. Συνδέεστε με τα Κατώτερα Αστρικά Πεδία κι Αυτοί Τρέφονται Απομυζώντας Σας. Στα Όνειρα Παρασταίνουν Όποιον Θέλουν και Σας Πίνουν την Ενέργεια της Ψυχής σας... Εκεί Βρίσκονται οι "Ματριξικές Κολάσεις" Δημιουργήματα των Ανθρώπων στη Γήινη Ζήση τους. Οι  Κολάσεις Είναι τα Έργα τους, ο Πόνος που Προκάλεσαν στους Άλλους, Βιωμένος Πλέον Από τους Ίδιους στο Υπερμέγιστο.......


Χωρίς τη Φώτιση οι Επιθυμίες, τα Πάθη, Κρατούν την Ψυχή Αλυσοδεμένη στο Δράμα και στα Ανόητα Δεινά.


Κάθε Ψυχή που Κατανοεί το Λόγο των Δεινών και των Θυσιών της Αναλήπτεται, Προβιβάζεται στη Σφαίρα της "Μη Αστρικής Επιθυμίας". Πάνω Από την 4η Διάσταση. Στην 5η [Όλον Φως]. Εκεί Είναι η Πραγματική Ζωή. Η Αθανασία για την Οποία Μίλησε ο Χριστός. Κάθε Ψυχή Δύναται να Συνδεθεί Εδώ και Τώρα με τα Θεία Πεδία του Φωτός, να Κερδίσει σε Μία Ζωή Μονάχα τον Παράδεισο. Έτσι Εμπνέεται, Έτσι Ζει Πραγματικά Ανάμεσα στα Ζόμπι.


Όσο Περισσότερο Φωτίζεται και Βρίσκει το Θεό Μέσα Της και τον "Αναφλέγει" ως τον Αλλοτινό Ξεχασμένο Σπινθήρα σε Βραδεία Μικρή Καύση, Τόσο τα Θέλγητρα αυτού του Κόσμου Ατονούν, Μέχρι που Εξατμίζονται. Αλλά στο "Κύκνιο Άσμα" τους Μπορεί να Θεριέψουν Αγριότερα Από Ποτέ. Για Αυτό Απαιτείται Παρατήρηση και Προσοχή.


Ο Νικόλας Καζαντζάκης Γνώριζε Πολύ Καλά το Βούδα. Ήταν Ένας Βούδας της Εποχής του. Γιατί Τραγουδούσε τα "Μάντραμ της Ζωής" Υμνώντας τη.


Αλλά Γνώριζε Πολύ Καλά και το Χριστό. Ήταν Ίσως Ένας Από τους Μεγαλύτερους  Έν-Θεους Φωτισμένους Χριστιανούς.

Ο Οποίος Μάλιστα Αφορίστηκε Από Αντί-Χριστους Κληρικούς. Ο Θεός της Αγάπης Ποτέ δεν Κατακεραυνώνει τα Δημιουργήματά του, Ούτε καν τα "Απολολά" – Αφήνει τα Ίδια να Παρατηρήσουν τα Έργα τους και να Συγχωρέσουν Μόνα τους τον Εαυτό τους Μετά την Ένσαρκη Ζωή. Αν Μπορούν να Προσπαθήσουν να Δώσουν Συμπόνια και Άφεση στον Εαυτό τους, Βιώνοντας την Ίδια Στιγμή τον Πόνο που Προκάλεσαν σε Άλλους. Κι Όμως τους Προσκαλεί να το Κάνουν Αυτό Εάν το Μπορούν. Να Αυτοσυγχωρεθούν. 


Ο Χριστός της Αγάπης Δε Φοβόταν τους Πολέμιους και τους Δήμιούς του, Γιατί Γνώριζε Ότι Αυτοί Ήταν οι Μόνοι που θα τον Οδηγούσαν και Πάλι Πίσω στον Ουρανό, στον Ουράνιο Πατέρα του και στα Αξιώματα που Μέσω της Θυσίας Επάξια θα Κέρδιζε. 

Η Θυσία του με Σκοπό τον Εξαγνισμό και την Ανάσταση, Ήταν Μόνο μία Σκηνή - Στιγμή, η Οποία Επαναλαμβάνεται Ξανά και Ξανά, για Όσο θα Γεννιούνται Ψυχές σε Αυτό το Σχολείο Εξαγνισμού που Είναι η 3η Διάσταση. Για Όσο θα Συντηρείται το Πλυντήριο - Σχολείο Από τους "Μετεξετασταίους Αλεξιπτωτιστές", "Σχοινοβάτες του Εδάφους", "Ζορμπάδες του Γλυκού Νερού"...


Ο Βούδας και ο Χριστός Έδειξαν το Δρόμο για την Ελευθερία. Κι ο Καζαντζάκης - Ζορμπάς τον Κατάλαβε Αυτό το Δρόμο και τον Ακολούθησε.


Η Απελευθέρωση από την Πλασματική Ανάγκη για [Αυτό]Επιβεβαίωση περνά από ένα Δρόμο που μόνο Πολύ Λίγοι Γνωρίζουν. Ήρωες της Ζωής Κάθε Εποχής. Γιατί είναι κατά βάθος Πλασμένοι ως Ζορμπάδες να Γιορτάζουν τη Ζωή αλλά και το Θάνατο. Ακόμη και Μόνοι τους, Αφανείς Ήρωες, Μακριά από τα Ανθρώπινα Κανιβαλικά Βλέμματα και Μόνο Κάτω από το Βλέμμα του Θεού, στην Ερημιά…







Για Αυτούς Ουσιαστική Ερημιά Δεν Υπάρχει. Γιατί Γνώρισαν Μέσα τους το Θεό. Κι Ενώθηκαν, Έγιναν Ένα Με Όλα Όσα Υπάρχουν. Φόβος στην Αγκαλιά του Θεού Δεν Υπάρχει.
Ο Βούδας Δεν Επιθυμεί, ο Χριστός Δε Φοβάται, ο Οδυσσέας Δε Δέχεται την Ήττα ως Αποτέλεσμα, ο Ηρακλής Παλεύει γιατί Έχει Μεγάλο Σθένος - Μεγάλη Καρδιά, ο Αλεξιπτωτιστής Γίνεται Άγγελος, ο Σχοινοβάτης Θεός, ο Αλέξης Χορεύει τη Ζωή και το Θάνατο...

Τους Αγάπησα κι Ενσάρκωσα [Υπηρέτησα] Όλους Αυτούς, γιατί Τους Αφύπνισα Μέσα Μου στις Σκοτεινές Στιγμές Μου. Όλα τα "Ανώτερα Αρχέτυπα" Αναζητούν Εκφραστές κι Αντιπροσώπους στη Γη...


Δεν Υπάρχει Μοναξιά ή Κενό Όταν ο Θεός Ξυπνά Μέσα Σου.


Απλά Αποκωδικοποίησε τις Εμπειρίες - Ευλογίες της Ζωής Σου.


Τίποτα Δεν Είναι Αυτό που Φαίνεται. Κι Αυτό που Δε Φαίνεται Δε Σημαίνει Πως Δεν Υπάρχει. 

Όρια Δεν Έχει η Ύπαρξη. Μόνο η Πεπερασμένη Φοβική Λογική.









Με Αγάπη


Φίλις Χρυσού  

[Andromeda Galactica]



* Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Η *



*


Bιβλίο: "Κοσμική Μύηση της Γης στην 5η Διάσταση"


https://www.facebook.com/EarthsCosmicInitiationbyFilisChrisou/


Σελίδα Facebook - Filis Chrisou

https://www.facebook.com/FilisChrisou/ 

*

*[Τα συγγράμματά μου υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο με την πρόσθεση των συνδέσμων και του ονόματός μου. 
Ευχαριστώ για την κατανόηση].