11/7/13

Τα Επαναλαμβανόμενα Μοτίβα ως Σπουδή για τον Αποστασιοποιημένο Παρατηρητή.-

 
 
 
 
 

 


...Δεν έχετε να δώσετε εξηγήσεις σε κανένα επειδή τα έχετε πάρα πολύ καλά με τον εαυτό σας
και χαίρεστε τη ζωή σας, επειδή βιώνετε Πηγαία Ευγνωμωσύνη και Συνένωση με το Όλον! Πως και γιατί να κρυφτεί αυτή η Ευτυχία;!

Προσωπικά, ήθελα να γευτούν και άλλοι άνθρωποι αυτό το θαύμα.
Έγραψα ένα ολόκληρο βιβλίο για 3 χρόνια για να τους βοηθήσω!

Όμως δεν ξέρω αν είναι κρίμα, που πολλοί δε θέλουν τελικά να βοηθηθούν.
Προφανώς δεν είναι έτοιμοι να ευτυχίσουν ακόμη.

Είναι πολύ δύσκολο για τις καρδιές να μεταστοιχειώσουν το σκοτάδι τους σε Φως έμπρακτα
- κι έτσι προτιμούν την πεπατημένη εύκολη οδό της τοξικότητας προς κάθε κατεύθυνση.

Φυσικά, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ζει καταστάσεις που δεν του ταιριάζουν
ή δεν είναι μάθημά του. Kαι μπορεί απλά και σοφά, να αποχωρήσει και να πορευτεί
προς άλλη κατεύθυνση, όπως κάνω κι εγώ, για να περιφρουρήσω την Ενέργεια,
τον Εαυτό μου που σέβομαι.

Κάθε κατασπατάληση Φαιάς Ουσίας επί ματαίω, είναι ύβρη προς το δώρο
της Ενέργειας, της Ζωής, των Αγαθών, που μας έχει δωρίσει - προσωρινά - ο Θεός.

Είναι ύβρη στο Θεό μέσα μας, να υπομένουμε καταστάσεις
που δε μας ταιριάζουν ή μας προσβάλουν,
όσο όμως είναι και μάθημα για αυτούς που το χρειάζονται,
μέχρι να συνειδητοποιήσουν τα παραπάνω.

Έτσι απλά κι εγώ, φεύγω από ό,τι δε με κάνει να νιώθω όμορφα
 - επειδή το παρελθόν μου δίδαξε το
''Γήινο Αντι-νόμο της Ματαιότητας''
ο οποίος "φωνάζει" από την αρχή!

Ένα κυνικό αστικό ρητό, συμφωνεί με μία Πνευματική Αλήθεια. Λέει:

'' Οι άνθρωποι αγαπούν αυτούς που αγαπούν τον εαυτό τους ''

Συνεπαγωγικά...

'' Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν τον εαυτό τους,
δεν αγαπούν αυτούς που αγαπούν τον εαυτό τους ''

Και άρα...

'' Οι άνθρωποι που αγαπούν τον εαυτό τους, πως να αγαπήσουν αυτούς που δεν αγαπούν τον εαυτό τους, αφού εκείνοι κάνουν τα πάντα για να σαμποτάρουν κάθε καλή προαίρεση για ενωτικότητα και σύμπνοια;! ''

Συμπέρασμα...

Οι μεγάλες ευκαιρίες στη Ζωή μας για πραγματικές και κατ' ουσία αναβαθμίσεις του 'Είναι', είναι πολύ λίγες.
Σημασία έχει εάν θα μπορέσει κάποιος να τις αντιληφθεί
και να τις εκτιμήσει, αλλιώς θα τις λοιδορήσει με μεγάλη ευκολία.
Γιατί το ανέτοιμο 'εγώ' είναι αδύναμο και δεν αντέχει
'Ηρωισμούς Ταπεινότητας'.

Θέλει να βλάψει τον Ήλιο - Καθρέφτη που του δείχνει το Φως
- και το τυφλώνει με το ίδιο του το ανακλώμενο μεγεθυμένο είδωλο...!

Το να αλλάζουν οι άνθρωποι πρόσωπα κάθε μέρα εκ περιτροπής το να λειτουργούν ως 'Αγγελοθηρία',
είναι το πιο προβλεπόμενο κι αναμενόμενο σενάριο.
Το να μεταμορφωθούν από Βάτραχοι σε Κύκνους,
ε, αυτό θα ήταν το θεσπέσιο θαύμα!

Ο λόγος για τον οποίο πρέπει να δείχνουμε επιείκεια σε αυτές τις περιπτώσεις,
είναι ότι οι Νέες Ψυχές και οι Παλιές Ψυχές, έχουν ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσά τους,
που συνήθως η πρόθεση των Νέων Ψυχών για εξέλιξη, δε φτάνει,
γιατί συνήθως δεν μπορούν να καταλάβουν τον κώδικα των Παλιών Ψυχών
και τον πολεμούν ή τον λοιδορούν.

Δεν μπορούν να ακολουθήσουν νέους δρόμους που θα τους έκαναν τη ζωή πιο εύκολη.
Χρειάζονται να ζήσουν την κάθε εμπειρία που επέλεξαν για να εξελιχθούν, έως και την ίδια καταβαραθρωτική - συμπλεγματική εμπειρία, σε πολλές ενσαρκώσεις.

...Φάνηκε πολύ παράξενο σε ανθρώπους, που δάκρυζα πρόσφατα στις διακοπές μου, με μάτια σαν απελπισμένα, επειδή εκτίμησα
με δέος ανθρώπους ενός νησιωτικού χωριού, ντόπιους, αγνούς,
με τόση αγαθοσύνη κι απύθμενη δοτικότητα,
που ήταν σα να μη μπορούσα να το πιστέψω,
ήταν απύθμενη η ευγνωμωσύνη μου που υπάρχουν
ακόμη τέτοιοι άνθρωποι!

Δεν με κατάλαβαν, γιατί δάκρυζα..
Νόμιζαν ότι πάσχω από κάτι. Αυτό είναι το χάσμα μεταξύ μας.
Η μη κατανόηση ενός συναισθήματος, το οποίο δεν μπορούν πολλοί άνθρωποι να βιώσουν,
αδυνατούν, δεν υπάρχει στη γκάμα των συναισθημάτων τους.

Βιώνω...

Την Απύθμενη Κοσμική Θεϊκή Αγάπη της Συμπόνιας που αγκαλιάζει όλο το Σύμπαν μέσα της...

Η Συμπόνια είναι η Ανώτερη Μορφή κι Έκφραση της Αγάπης στο Σύμπαν, ως γνωστό - [δεν είναι οίκτος]!

Δάκρυσα, γιατί η Καλοσύνη και η Μεγαλοψυχία, για όσο ζω,
θα με εκπλήσσουν πάντοτε ευχάριστα και θα εκτιμώ βαθύτατα τις Σπάνιες Φωτεινές Αρετές.

Η αρνητικότητα, η κακία, ο κανιβαλισμός των καλών και φωτεινών, είναι κάτι το συνηθισμένο κι αναμενόμενο.
Βλέπω επαναλαμβανόμενα μοτίβα τύπων ανθρώπων, 
που γνωρίζω από την αρχή μέχρι το τέλος την ατζέντα τους 
- κι απλά τους παρατηρώ να ξεδιπλώνονται...

Μέσα μου κατά βάθος εύχομαι να δουν εκείνη τη λάμψη, που έστω για μία φορά την είδα στα μάτια τους. Αλλά δυστυχώς δεν είναι το Φως που κυριαρχεί μέσα τους - και δεν του δίνουν ευκαιρία, όχι.

Το μεγαλείο είναι λιγότερο αναμενόμενο στον κόσμο μας, άρα προσωπικά εκτιμητέο!
Δακρύζω με τους ηλικιωμένους καλοκάγαθους ανθρώπους, τη Φύση και τα ζώα.
Κατέληξα να προτιμώ την παρέα τους - πέραν εξαιρέσεων.

Τηρώ φιλίες αδελφοποιτές, ψυχικούς δεσμούς άνευ όρων αγάπης ύψιστης ποιότητας...
Δε στενεύουν τα περιθώρια επιλογών.
Είναι η εποχή που καθαρά συμπιέζει για τη μεγάλη ψυχική κάθαρση.

Δεν μπορείς να βοηθήσεις παρά τον εαυτό σου πρώτα.
Η εξέλιξη προς το καλόν είναι προσωπική οδός.

Γι' αυτό, ας προσπαθήσουμε οι άνθρωποι να βελτιώσουμε τον εαυτό μας πρώτα, πριν κρίνουμε και προσβάλουμε τους άλλους τόσο εύκολα και ηθικώς απρόσκοπτα.

Κάθε ένας από εμάς, όταν εκπέμπει στην Ενέργεια της Αγάπης,
μπορεί να μεταστοιχειώσει το περιβάλλον γύρω του.

Δε χρειάζεται κανείς να κάνει κανένα κύρηγμα, καμία διδαχή,
ούτε να προσπαθήσει να αποδείξει στους κυνικούς ότι δεν είναι ελέφαντας!

Εσωστροφή και Θάρρος είναι η συνταγή. Έχεις το θάρρος και τη δύναμη να αντικρίσεις το εσωτερικό σου σκοτάδι και από Τέρας, να το μεταστοιχειώσεις σε Άγγελο;!

Όταν αποκαλείς κάποιον για παράδειγμα: δαίμονα,
ο δαίμων που βλέπεις στο πρόσωπό του,
είσαι μόνο εσύ ο ίδιος. Γιατί αυτός σε αυτό το στάδιο εξέλιξης,
δεν είναι παρά ο καθρέφτης σου.

Ξανασκέψου το, ο "δαίμων'' όπως τον αποκαλείς,
είναι μόνο η ευκαιρία σου για να βγείς από το σκοτάδι,
ώστε να πάψεις να τα βλέπεις όλα "μαύρα"...
Μπορείς να δεις πίσω από το σκοτεινό είδωλο τον άγγελο;!

Πολύ λίγοι κατάφεραν να το αποκωδικοποιήσουν αυτό το κλειδί
που οδηγεί στο Λυτρωτικό Φως του Μινιμαλιστικού Υπαρξισμού.

Το Μεγάλο Κλειδί για την τελική επιτυχία σε αυτή τη δοκιμασία, 
είναι μόνο η συνεχής Ταπεινότητα.

Το 'μικρό εγώ' της Νέας Ψυχής, κομπάζει, τα ξέρει όλα.

Αλλά ο Αληθινός Βασιλιάς είναι Ταπεινός.

Και ξέρει, ότι δεν ξέρει ακόμη τίποτα...

Πρώτος διδάξας - Ταπεινός Βασιλιάς, ο Χριστός...

Μεν Τέλειος, αλλά σε όλους δίνεται η ευκαιρία για ένα "Κβαντικό Άλμα" Υπαρξιακής Προαγωγής!


Mε Αγάπη, Φίλις.-

Αndromeda Galactica